Güven Sözlük - Güncel Başlıklar ve Entry'ler

Caanım telefonumun camı odaklamasına mı yanayım yoksa sözlüğe video yükleyemediğime mi?
Neyse seviyorum bu şehri.

Afganistan nüfusunun yaklaşık %9'unu oluşturan halk. Kökenlerinin Cengiz Han döneminde bölgeye gelen Moğollar dayandığı sanılmaktadır. Başka bir kaynağa göre ise türk boylarından geldiği söylenir. Kendileri şiidir ve farsça konuşurlar. kökenleri hakkında kesin bir bilgi olmamakla birlikte afganistanda taliban zamanında soy kirima uğramaları kesindir.

sertifikalı bir eğitmen olarak ilk söyleyeceğim şey 'insanlara dik dik bakmayı kesin. acıyan gözlerle onları göz hapsine almanız kulaklarını açmayacak',
ikinci şey internetten öğrenmeye çalışmayın. internetten masum düşüncelerle öğrendiğiniz en basit kelimelerle bile küfredebilirsiniz. pek çok belediye, halk eğitim merkezi ve özel kurslar temel seviye ve ileri seviye tercümanlık dersi veriyor.
üç; sakin olun. siz onlara bir şeyler anlatmak için yanıp tutuşuyor olabilirsiniz ama sadece onlar sizinle isterse iletişim kurar. dışarıdan bir anda sohbetin içine dalanları oldukça kaba ve görgüsüz buluyorlar.
dört; öğrenmeden önce kol egzersizleri yapıp kollarınızı sürekli harekete alıştırın. kulağa komik geliyor olabilir ama dersin ortasında 'ama ben yoruldum' diye sızlanmanızı istemeyiz.

bir dönem edebiyat öğretmenliği de yapmış şairimizdir. ilk şiirlerini aruzla yazmıştır. bu şiirlerinde yahya kemal beyatlı'dan etkilendiği görülür. sonraki dönemlerde ise -milli edebiyat etkisiyle- hece ölçüsünü kullanmış, "beş hececiler" adlı edebiyat topluluğunun içinde yer almıştır. şiirlerindeki içerik değişimi onun Anadolu'ya geçmesiyle başlar. Anadolu'nun doğal güzelliğini, Anadolu insanını şiirlerinde başarılı bir şekilde işleyen sanatçımız, özellikle "han duvarları" ve "çoban çeşmesi" adlı şiirleri ile tanınır. ayrıca tiyatro ve roman türünde de eserler vermiş, "deli ozan, çamdeviren" müstearlarıyla da mizahi şiirler yazmıştır.

Geçen sene bıraktığımda sağ taraf her saniye değişiyordu, şimdi sadece kendi yazdıklarımı görüyorum. Neredesiniz ahali?

Çıtır çıtır yanan odunların kokusunu hayalden burnuma getiren 'Ocak'

şu koca başkent'te yaşayıp yalnızca bir kere gidebildiğim; onda da şansıma pamuk prenses'e gittiğim sanat dalı.

oradan girdi kanıma bu faydasız.

faydasız dediğime bakmayınız, sahne sanatlarının can damarıdır.

Nahif, sıcak, sevimli bir Hint filmi.

Ara ara izliyorum. Her seferinde sanki ilk defa izliyormuşum gibi muzur bir tebessüm gelip yüzüme yerleşiyor.

Kökeni farsça olup üç anlama sahiptir:

1. Karışıklık.
2. Çekişme, kavga.
3. Kararsızlık, tereddüt.

Sadece yürüyerek yardım yapabileceğiniz telefon aplikasyonu.

Android için => [url] play.google.com/...[/url]

ios için => [url] https://apps.apple.com/tr/app/help-steps/id1484554657[/url]

Bir de yüklerken kod isterse EÜ32611947452 (büyük harfle) kodunu girmelisiniz.

güncelleme: pek çok kişinin aklında 'para talep ediliyor mu?', 'uygulama nasıl gelir elde ediyor?' gibi sorular oluşmuş. aydınlatıyorum dünyanızı dostlarım;

bugün itibariyle (15.05.2020) tam 4 aydır kullanıyorum. bu dört ay süresince tek kuruş para vermedim ve her gün düzenli olarak kullanıyorum. uygulama ihtiyacı olan tüm geliri gün sonunda attığınız adımları uygulamanın birimine çevirmek için izlediğiniz reklamlar üzerinden kazanıyor. siz gün içinde adım atıyorsunuz, gün sonunda adımlarınızı hs puan denilen uygulama birimine dönüştürmek için yaklaşık 30 saniyelik bir reklam izliyorsunuz. reklam bittiğinde attığınız adımlar hs puan olarak 'cüzdan' denilen bölüme geçiyor. isterseniz o an isterseniz hs puanınızı biriktirdikten sonra istediğiniz herhangi bir kurum (kızılay, afad gibi) ve derneğe (dilsiz dostlar, ahbap, haçiko vs.) bağışlayabilirsiniz. uygulama sizden hiç bir şekilde para istemiyor. ancak son güncelleme ile hs market diye bir yer açıldı. buradan parayla ya da yine adımlarınızı dönüştürdüğünüz hs puanı ile alışveriş yapabilirsiniz.

benim böyle bir sorunum vardı. Artık işaret dilini kullanıyorum.

Kliniğe yatmama gerek yokmuş.

Ölmemek.

Yılın ilk 37 gününe bakacak olursak sağlam bir hedef.

Bir yaz günü arkadaşlarımla birlikte parka gitmiştik. Hava muhteşemdi. Salıncakta sallanıyordum ve birden içimden 'Tanrım bu görüntüyü öyle bir kazı ki zihnime hiç aklımdan çıkamasın. Hep dursun, hatırladıkça mutlu olayım' demiştim. Şimdi o arkadaşlarımın hiç biri kalmadı ama o görüntü bende kaldı. Her zaman da mutlulukla hatırlıyorum. Her hatırladığımda da ayrı şükrediyorum.

3. Sınıfa falan gidiyorum, mavi önlüğümü giymişim saçım sıkı sıkı at kuyruğu yapılmış. Dantelli yaka takmışım, bir ara çok modaydı. Annem mutfakta bana portakal soyuyor okul için. Bıçak koymak istemiyor, kabuğunu kesip bir poşete koyuyor. Okulda soyarsın diyor. İçimde bir huzur var sebebini bilmediğim. Portakalı alıp okula gidiyorum. Teneffüste soyup arkadaşımla yiyoruz. Eve döndüğümü hatırlıyorum yine mutluyum. Sadece bir saatliğine o güne dönüp annemi öpüp koklayıp hiç bırakmamak isterdim. Mavi önlüklü küçük kız olmak isterdim.

Kişiden kişiye değişen bir kavram. Fakat şu olaya bir anlam veremiyorum. Bir insanı tanımadan önce, tanıdıktan sonra iki farklı insanı tanımış gibi oluyorum. Tanımadan önce çok güzel iken tanıdıktan sonra çok çirkin olabiliyor. Veya tanımadan önce çok çirkin iken tanıdıktan sonra dünyalar güzeli olabiliyor. Ne diyoruz bu olaya kalbe bakmaya başlamak falan mı?