memleketim. ankara'da büyüdüğüm için çok bilmiyordum. 9 yaşında filan olabilirim. babam eski model vişne çürüğü mercedes kullanıyor biz de arka koltuktayız. alaaddin tepesi'ni arıyoruz. bi ara ''afyonun gaymağı gonya'nın manyağı'' lafı geçti. sokaklardan birinden geçerken babam bak şimdi niye öyle diyorlar anlarsınız dedi

bi köşede bastonuna yaslanmış bir şekilde, oturmuş, uyuklayan yaşlı bir hacı dayı gördük. belli ki adam esnaf, öğlen güneşi de vurmuş uyukluyor. arabayı durdurup camdan selam etti ve sordu babam:

- alaaddin tepesine nasıl gideriz?

bakın abartmıyorum, adamın iki eli bastonundan hiç ayrılmadan, çenesindeki sakalı bir enstrüman olarak kullanıp yön gösterdi hacı dayı:

- şooo taraftan! dedi.

gülüştük, alaaddin tepesi'nde dondurma yedik. bu da böyle bi anımdır.

29 Ekim'de metroda meydana gelen garip olay. Cübbeli birini gören kemalistler, aşağılayıcı hareketler ve bakışlarla adama adeta psikolojik şiddet uyguluyor. Adam tepkisiz kalıyor ama 2019 Türkiye'sinde halen giyim kuşamından dolayı insanları kutuplaştıran kafaları görmek üzücü. Bırakın insanlar ne istiyorsa onu giysin. Sen mini etek giy, öteki burka taksın. Sen göbeğine piercing yaptır, öteki sakalını uzatsın. İnsan olun insan!..

Televizyonda ne kadar üç kağıtçı, işe yaramaz, tilki kurnazı varsa bu adama oynattılar.

Adamın adından da türkçülük akıyor.

Keskin, sivri uçlu bir cisimle bir şeyi yontarak veya delerek çukur oluşturmak

Her tür çalışmalarda yetiştirici.

keyfim ve kahyası

Sıradan bir yemek saatiydi, hanım annem masanın soldan 3., bendeniz ise sağdan 6. Sırada yerimi almıştım. Kremalı Roka çorbasıyla açılışı yapıp, Alfredo fettucine servisi için sıramı bekliyordum. Yemek sırasında konuşmak yasaktı. Her zaman ki gibi 19.30-20.30 sularında eksiksiz olarak, naçizane mütevazi masamızda afiyetler içindeydik. İzin isteyerek masanın soldan 2. Sırasında bulunan bey babamdan izin isteyerek, masanın baş köşesinde vefat eden büyüklerimiz adına boş duran sandalyeyi de selamlayarak usulca kendi haline yanan şöminenin başına geçtim.
Geçerken ayağıma, İran'dan özel getirtilen damask desenli, İpek halı takıldı. Ufak bir sendeledim ama henüz elimdeki Da Hong Pao çayıma bir şey olmamıştı. Buhranlarım bir dizi sıralı ve yaşadığım hayatın zorluğu beni Zodiac Çaprazında mana bulmaya zorluyordu. Neyse ki Finlandiyalı dadım her zaman ki gibi 22.00 sularında Nakazawa Sütümü ılıtmış her zaman ki gibi Alice Harikalar Diyarı'nı anlatmaya başlamıştı. Başımı kucağına koymuş, şöminenin Güney batı yönünde yayılmıştım.
Uyandığımda yine şömine başındaydım, ateş henüz sönmemiş ve tüm çapkınlığıyla göz kırpıyordu sanki...
Ah yine sıradan bir gündü..

Su içme ihtiyacı duymak

Vücutta kalbin bulunduğu tarafın karşısında olan, sol karşıtı

Yazarların en yakınında bulunan kitaplar.

(bkz: edebiyat sosyolojisi) (bkz: köksal alver)