Bir jack london kitabı.

Bir akademisyen meslektaşını öldürerek San Quentin Hapishanesi'ne düşen eski bir profesör, burada yaşam boyu hapis cezasını çekerken maruz kaldığı korkunç işkenceden kaçmak için zihinsel taktikler geliştirir. Acı çeken bedenini terk ederek, tarihin farklı dönemlerinde, farklı coğrafyalarda geçen önceki yaşamlarına geri döndüğü yolculuklara çıkar.

Jack London'ın korkunç San Quentin'de beş yılını geçiren arkadaşı Ed Morrell'dan esinlenerek yazdığı Yıldız Gezgini'nin anlatıcısının her bir geçmiş yaşam deneyimi, bağımsız birer öykü olarak da okunabilir. London bu en özgün yapıtında, astral seyahat ve yeniden doğuş çevrimi üzerine kafa yorar. Ancak insanlık durumunun bu dirayetli gözlemcisinin asıl derdi, ABD'nin gaddar ve çürümüş hapishane sistemini gözler önüne sermektir.

Yaz aylarında, şahnişinin kenarına kıvrılıp, uyuyarak malum saat gelene kadar bu durumu alışkanlık haline getirdik çoğu zaman. güneydoğu yönünden henüz gelen ilk çapkın güneşin göz kapaklarının üzerinde adeta Bachata yaptığını görüyor ama nazlanıyorduk. “Artık yeter!” Edasıyla Dudinin, zemin katta bulunan mutfağımızdan gelen “sırlı” vanilya kokusu, alarmın 08.00 olmasından önce uyandırdığı zamanlar bitmiştir. Yazın çiftlik yaşamının doğal güzelliği kursağımızda kalarak; tatilin bitmesiyle betonik şehir hayatına yani 54 katlı rezidanstaki 36. Kattaki hayatımıza geri dönmek acı veriyordu. Mutfaktan gelecek sırlı koku yerini; pannkakor, taze olsa da perogieler, Avusturulya'dan dün gelen Vegemite olsa artık mutlu etmeyecektir. Haliyle erken kalkıp ta napayım? Tavrına hayran bırakıp, 08.05'e ötelediğimizi hatırlatan hüzünlü hikayemizi hatırlatan başlıktır.

Şaka şaka; Masaya Hafragrautur'un üstüne fıstık koymayı unuttukları için kışın erken kalkmıyorum!

Budur.

Eeee bundan bize ne?

Olaysız dağılalım o zaman..

'uyuştular en kuytu köşelerde vazgeçenler'

Sınır

ne, nedir soruları üzerine kurulu; tüm bilimlerin ortaya çıkışını sağlayan, doğrusu ve yanlışı olmayan, tekdüzeliği bulunmayan, okudukça biraz daha okumalıyım dedirten, ufuk açıcı, sorgulayıcı sosyal bilim.

türk mutfağında kullanılan en gereksiz sebze olabilir.

gayet normal bir durumdur.

machiavelli ülkemizde "makyavelizm" denen saçma bir ideoloji ile birleştirilse de, esasında siyaseti yüzyıllar önce çözmüş bir insandır. machiavelli okuyan birisi siyasetin ve siyasetçilerin iç yüzünü bilir.

burada karar kişiye kalmıştır. ya siyasetin iç yüzünü bildiği için insanları uyarmaya çalışacak -ki bu da türkiye gibi kitap okumayan ve televizyonda duyduğu her şeye körü körüne biat eden insanların olduğu ülkede boşa kürek çekmektir- ya da "azıcık da ben yiyeyim" diyerek siyasete girecektir.

ben şahsen bu sebeple artık boş oy atıyorum hep. nasılsa tüm siyasi partiler aynı. sağcı, solcu, komünist, milliyetçi ne kadar parti varsa alayı kendisini düşünüyor.

bu ülkeyi düşünen siyasetçiler yok artık. hepsi yıllar önce öldü.

geçmişte sürekli eleştirilen süleyman demirel bile bugünkü siyasetçilerden kat kat daha vatansever bir insandır.

bence erbakan da iyi bir siyasetçiydi. her ne kadar ideolojilerimiz ve inançlarımız farklı olsa da ben adamda cidden ülkesi için bir şeyler yapmak isteyen birisini görüyordum.

ama hepsi insan neticede hatalar yaptılar geçmişte.

fahrenheit 451 isimli kitabı okumadıysanız mutlaka okuyun. okuyun da kitap okumayan bir toplum televizyon aracaılığı ile nasıl şekle sokuluyor görün.

ülkedeki insanlar böyle olduğu sürece "mümkün olmaz" denilen şeyler bile mümkün olur. ama kimsenin de değiştirmeye gücü yetmez.

Kumanda nerde?