Başlı başına cümle ifade ediyor olsa da ortamına ve ruh haline göre değişkenlik gösteren, tüm bilinmeyenlerin de sebepsiz özeti olabilen kelimedir.
Öyle bir kelime ki, cümlesinin öznesi de, fiili de, tamlayanı, tamlatanını da kendisi olup yerine göre sıfatına kadar hepsini taşır. Belki hepsinin bileşkesi belki de onurlu cümlenin duruş özetidir.
bağlaç olarak kullanıldığında;
..... peki ama......
Konuya bağlı olarak tasdiklemek maksatlı;
(başınızla da desteklemek şartıyla)
-peki. (Piki)
Tüm yukarıda ki bilinenlerine rağmen
Tavır olarak söyleniyorsa;
Önce 90 derecelik açıyla oturuş pozisyonunuzu garantiye alıp sonrasından etkilenmemek adına ellerinizi birbirine bağlayıp ayaklarınızı ve mimiklerinizi serbest bırakınız.
Gevşediyseniz devam edelim..
Cümlenin sonundaki nokta nasıl cümlenin katili ise söylenen onca şeyden sonra duyulan kuru bir “peki” de tüm söylenenlerin katili olmaya adaydır. Hatta başkanıdır.
Sitem taşır, haksızlığınızın üstüne tesadüfi duyulduğunda onaylamıyorum ama bir çaresiz kabul ediyorumdur “peki”sidir işte o!
Kırgınlığın en kuru dip noktalarında, kızgınlığın en öteler aleminin yakıcılığında ve haklı isyan sonrası kendinizle cebelleşirken artık bir çırpıda tüm duyguları bütün yorgunluklarına hatta “artık ne söylesem boş” sıradanlığıyla tek kelama indirmeye çalışıyorken nihayetinde söylenen “peki” ise; o sizin haklılığınız değil, gururlu dahi olsa kendinden bir saniye ödün vermeyecek dahi olsa “artık Pes ediyorum çünki çok yoruldum”, haklılığı ifadesini taşır.
Ve bilin ki bir tartışmanın sonunda “peki” kelimesini duyuyorsanız geçmiş olsun, her türlü kaybetmişsiniz demektir.
2
0
giriş yap
kayıt ol
