Uyku sırasında soluk alırken boğaz ve burundan gürültülü sesler çıkarmak.

Genellikle kültürlü bilgili insanlar olur. Öğrenciyken bir sahaf benim elimdeki hiç okumadığı 800 sayfalık kitaba baktı ve benim uzun zamandır okumaya çalıştığım kitabı bana bir cümlede özetleyivermişti.

İlk çıktığı zamanda almıştım güzel zamanlardı (:

müzik bir din olsaydı en kutsalı trance olurdu. o derece harikulade bir müzik tarzı, sadece notalarla elektronik minvalde şiir yazma sanatı. vokaller de oluyor tabi parçalarda fakat asıl mevzu müzik. her türlü duyguya hitap edebilecek kalitede eserler bulmak mümkün. mesela şu an biraz hareket istiyorsa vücudunuz ihtiyacınız olan adrenalin işte burada;

Oyun yüzünden 1 sene oynayan arkadaşlarımı göremedim.

her insanda biraz vardır. fazlası zarardır. hele ki olay başkasının üzerinderinden mutlu olma çabasına döndüyse.. \"egonuz batsın emi! \" diyesi gelir insanın.

Her yiğide yakışmayan hilal bıyık modeli, garibimi ne hale sokmuşlar dediğim bir başlık olmuş kendileri

sarbi sarıoğlu

Hayatta hep bir şeyleri bekleriz. Bütün hayatımız beklemekle geçiyor aslında. Doğarız büyümeyi bekleriz, büyürken eğlenmeyi, severken sevilmeyi, ardından mutlu olmayı bekleriz. Hayallerimizin gerçekleşmesini bekleriz, ev sahibi olmayı, işe girmeyi, başarılı olmayı bekleriz, çocuklarımızın büyümesini, onlar büyürken başarılarını bekleriz, gide gide ölümü bile bekler oluruz.
Bunun yanında farkına varmadan geçip giden küçük beklemeler de hayatımızın içindedir hep. Saatlerin geçmesini bekleriz mesela sıkılıp dururken, otobüsün gelmesini, girdiğimiz kuyruğun bitip sıranın bize gelmesini, sınavın bitmesini, yemeğin pişmesini, tatilin gelmesini, hafta sonunu v.b. …
Beklemek hayatımızı boşa harcamanın en kestirme yoludur bence. Beklediğine değecekse beklenen o zaman hayatını boşa harcamayı da göze almaktır zaten. Bazen karanlıkta ışık aramaktır.
Beklemek, bekleyen ile bekleten arasında bir bağdır aslında... Bekleme sürecinde hiçbir şey elinizde değildir ki. Beklemek, bekleyen için zor, beklenen için vuslat anı olur ve bu süreçte kafanızdaki olasılıklarla öylece beklersiniz.
Hiç bir şey mutlu etmez insanı, ne gün ışığı, ne çocukların kahkahaları, ne izlediğin film, ne dinlediğin müzik ne de dostlarının esprileri. Sen içinde yarattığın diğer dünyaya kapılmışsındır, onunla dost olmuş, başka hiç bir şeyi/duyguyu oraya sokmazsın. Bir uyuşturucu gibi girer canına ve yavaş yavaş karışır kanına, ağlama isteği uyandırır içinde psikopatça canını yakarak ve daha çok zevkle düğüm atarsın boğazına...

twitter alamadım gitti.