Devlet görünüşlü dini terör örgütüdür.

Muhammed ibn İsmail el Buharî veya İmam Buharî, Buharalı Fars bir muhaddistir. Yazdığı Sahih-i Buhârî diye bilinen eser, sonradan Ehl-i Sünnet için güvenilir hadis kaynaklarını teşkil eden ve Kütüb-i Sitte diye anılan serinin ilk kitabıdır.

Pantolon

arapça kökenli bir kelime, türkçe karşılığı ile, dâvah şeklindedir.
islamı öğretmek, islama davet etmek anlamında kullanılmaktadır.

bonus:

Zamanı bitmiştir.

Nerde be o eski facebook.

Franz kafka'nın sürrealist romanı. Daha önce kafka okuduysanız bilirsiniz en mutlu anları bile koyu yeşil bir perdenin ardındaki karanlık ile anlatır kafka. Her şey, dünyanın en canlı, en neşeli turuncusu bile koyu yeşil yada şekersiz bir kahvenin rengindedir.

İşte dönüşüm de böyle. Zavallı adam niye böcek oldu ki durduk yere? Ne yaptı da böyle bir lanet yağdı üzerine? Bir sebebi olmalı.

Buradan 6 yıl önce * psikoloji dönem ödevi olarak bu kitabı veren, ardından psikolojik tahlil yapmadığım için 70 veren güzide hocama selamlarımı iletiyorum. Hocam adam böcek olmuş siz neyin derdindesiniz ya... Psikoloji mi kalmış zavallıda?

Bir zamanlar dışarıda severek giyilen, daha sonradan evde de giyilmeye başlanan t-shirt gibi.

"Şey" kelimesinin menşei Arapcadir. Dilimizde zamir olarak kullanılır. Belgisiz zamirlerdendir. Yazım hatası en cok yapilan kelimemizdir. Her zaman ayrı yazılır. Herşey değil, her şey. Hiç birşey değil, hicbir şey.

Subayların hedefi ama %95 hedef tutmaz albay'lıktan emekli olur.

tanım başlığın kendisidir.

birazcık içimi dökmek istiyorum buraya. sürekli kendi kendime konuştuğum ve bir çözüm bulamadığım için belki yazarsam içim rahatlar diye yazıyorum. bu isteğin sürekli kafamda olması yeni gelen bir hissiyat değil aksine yıllardır içimde olması ve bir türlü geçmemesi beni çaresiz bırakıyor. nereye gitmek istediğimi de bilmiyorum ama gitmek istiyorum. lisedeyken yurda kaçardım ara ara, üniversiteye gittim ailemden uzağa ilk önce iyi geldi bana ama sonradan 3 şehir değiştirdim, gezilere katıldım ama içimdeki bu gitme arzusunu bastıramadım.bulunduğum yerde çok iyi arkadaşlıklar da edinsem hep bir zaman sonra gitmek istedim kimseye de söyleyemedim. şu anda kürkçü dükkanındayım yani evimdeyim ama bu gitme arzusu bu aralar daha da baskın. bazen kendime kızıyorum neden ailenden uzaklaşmak tanımadığın, bilmediğin hatta nereye gitmeyi istediğini bile bilmeden neden bu gitme arzusu var hep içinde? bilmiyorum belki bu dünyadan bile gitmek istiyor olabilirim. ait hissedemiyorum kendimi bir yere. o gitmek istediğim yeri bir bulabilsem onun için çabalayacağım ama bulamıyorum. bu aralar iyice agresifleştiğimin de farkındayım. bu duygu beni sinirli birine dönderiyor.
şunu da buraya yazıyorum ki eğer o yeri bulursam, gitmek istediğim, ait olduğum yeri onun için çok uğraşacağım...