1836 yılında
Gogol'un yazdığı en iyi bilinen hicivli öyküsüdür. Öykü, dokuzuncu dereceden bir memurun burnunun yüzünü terk edip kendi hayatına devam etmesini anlatır. Bu kısacık hikayede gogol, insanoglunun makam ve mevki hırsıyla adeta dalga geçmektedir. Ayrıca çağdaşındaki edebiyatcilarida yerden yere vurduğunu söyleyebiliriz.