Koleksiyon denilince aklıma benden bir kuşak büyük ablalarım geliyor.. en büyük ablam gazetedeki, dergilerdeki fotoğrafların göz kısmını keser ve bunları bir ajandaya yapıştırarak koleksiyon yapardı. O nesilde bu koleksiyon çok mu meşhurdu bilemiyorum ama çocukken o ajandaya bakmak çok keyif veriyordu bana.. aralarında 3 yaş farkı olan diğer ablam ise gül, çiçek, yaprak koleksiyonu vardı. Bunları toplar yine bir ajandaya her sayfaya bir tane gelecek şekilde yerleştirir bazense kendisi çizerdi. Muhteşem çiçek demetleri çizerdi.. bana kesinlikle dokundurtmazdı.. bakmama bile izin vermezdi. Çok üzülürdüm. Ben zarar verme niyetinde değildim ki. Yasaklanan şeyde çok şeker olduğundan mıdır bilemiyorum bir gün kaltım daha yeni adımı yazmayı öğrenmişim. Her sayfaya adımı yazdım. Büyük, küçük,eğri,doğru.. gördüğünde çok kızmıştıı. Bağırmıştı. Hala o defteri saklar ve her sayfasında benim adım yazıyor. Artık büyüdük aramızdaki o resmiyet sımsıcak bir samimiyete dönüştü. O kızdığı şeye şuan ikimizde çok güleriz..
1
0
giriş yap
kayıt ol
