bazen susmak gerekiyormuş, bazen bomboş bakmak gerekiyormuş hayatın yalanlarına.
anlamaya çalışmak saçmalık!
anlamadan yaşamak gerekiyormuş.
ama bazen unutmak gerekiyormuş, unutulma pahasına.
zaman değilmiş gideni getiren, aslında zamanmış var olanı götüren.
çok sempatik bir insandır kendileri vakti zamanında bundan 10-12 sene önce kendilerini görmüştüm sanki her an ağlayabilicek gibi bir neşesi vardı bilmem anlatabildim mi? böyle sanki çok mutluymuş ve o mutluluğa ulaştığı için ağlayabilirmiş gibi.
hangi takım diye sorduklarında önce gençlerbirlikliyim dediğim ve herkesin güldüğü takım. aslında sonradan anladım takıma değil benim gençlerbirlikliyim deyişime gülüyorlarmış. ne diyeyim ki gençlerbirliği spor kulübünü mü tutuyorum diyeyim. ben halimden memnunum. gençlerbirlikliyim.
kırmızı şimşekler olarak bilinir. ankara nın en efendi taraftarına sahiptir. ilhan cavcav ile özdeşleşmiş -son dönemlerde olmasa da- fenerbahçe ye gönderdiği oyuncular ile ayrı bir tartışma konusu olmuştur.
sadece düşününce bile insanı mutlu edebilen heyecandır. böyle tatlı, saf duyguların artık azaldığını düşünürsek, bu heyecanının içindeyseniz değerini bilmek lazım.
edit büdüt: heyecanınınınınının... düzeltmeyeceğim, ne kadar heyecanlı bir şekilde yazdığım anlaşılsın.
hayatımda yediğim en güzel dönere sahip olan yer. lokasyon: tabii ki beytepe.
dönerinin nesi farklı inanın bilmiyorum. bildiğim tek şey farklı olduğu. itiraf edin, hepiniz alakasız bir yerde hacettepe li biriyle karşılaştığınızda direkt köz muhabbetine giriyorsunuz. bu açlığı bir tek ben yapıyor olamam.