hayatımda ilk defa sagopa kajmer dinlememe sebep olan kişi.
lakin hayatımdan sözlü müziği çıkartalı epey oldu. bu sebeple "eh fena değilmiş" deyip kapattım.
bunun haricinde ilginç bilgiler veriyor. zümrüdü anka olsun, bretton-woods olsun...
Güven Sözlük - Güncel Başlıklar ve Entry'ler
dostoyevski
Birer başyapıt olan romanlarının her satırında insan ruhuna görkemli destanını olağanüstü bir dehayla anlatmıştır.
kedi
Nankör deseler de, sevdiğim hayvanlardır.
samimiyetinden şüphe duyulan cümleler
"seviliyorsun"
edilgen bir yapıda olduğundan mıdır sanki karşı taraf "lan sevmiyorum ama işte çıkarım var, bir süre seni seviyormuş gibi yapmam lazım" dermiş gibi hissediyorum.
edilgen bir yapıda olduğundan mıdır sanki karşı taraf "lan sevmiyorum ama işte çıkarım var, bir süre seni seviyormuş gibi yapmam lazım" dermiş gibi hissediyorum.
lili marlen
ahmet kaya 1986 yılında an gelir albümünde seslendirmiştir.
"akşam olur mektuplar hasretlik söyler,
zagreb radyosunda lili marlen türküsü."
"akşam olur mektuplar hasretlik söyler,
zagreb radyosunda lili marlen türküsü."
orkestra şefi
Bazıları kafayı değil de ruhunu yemiş gibi önündeki orkestrayı yönetir.
the aquarian
Kova burcu olup o burçtan birini tanımak istediğim zamanda karşılaştığım, çıkarsız dostlukla karşılandığım ve herkes kadar acılı, herkesten belki bir tık daha mutlu olma çabasına sahip biridir.
kabullenmemek
Kimi zaman acı veren, kimi zaman zafer getiren; inat eyleminin bir yansımasıdır
sözlük yazarları kendini tanıtıyor
beni anlatmaya kelimeler yetmez , tanımanız lazım... düşüyo mu bi deneyelim dedik .. ne var yani ?
holding out for a hero
dünya üzerinde en çok cover ve aranje yapılan şarkılardan birisidir.
sözlük yazarları kendini tanıtıyor
"hayalci" diyebiliriz sanırım benim için.
ilk öykü denemelerimi ilkokul ikinci sınıfta yaptım. zira artık o yaşlardaki bir çocuğun okuyacağı kitapların hepsini okumuştum neredeyse. kitap okumak yerine hikaye yazıyordum. milliyetçi-muhafazakar ailem sebebiyle de genelde "diriliş ertuğrul" tadında hikayeler oluyordu. daha sonra nihal atsız'la tanışınca şaşırmıştım zaten. "aaa adam benim gibi yazmış" demiştirm.
içimdeki edebiyat sevgisi devam etse de lisede daha çok bilime yöneldim. hayalim de iyi bir fizikçi olmaktı ama türkiye gerçekleriyle henüz tanışmamıştım.
daha sonra bir gitarist girdi hayatıma. "ben de onun gibi olmalıyım" dedim. bu sebeple gidip ucuz bir klasik gitar aldım. o gitar da 110 liralık bir gitardı ama hala kullanıyorum şerefsizi. ben bu kadar ucuz olup da bu kadar badire atlatabilen gitar görmedim. tek sıkıntısı ton zenginliği olmaması. çok tek düze bir gitar. ama hala kullanıyorum.
neyse, gerek türkiye'de düzgün bir fizikçi olamayacağımı anlamam gerek de yukarıda bahsettiğim gitarist sebebiyle ve o dönemki eski sevgilimin de telkinleriyle "ben japonca biliyorum, neden japon dili okumayayım?" deyip fizik bölümünden japon diline geçtim. japon dilindekiler de şaşırdı tabii "ne işi var olm burada?" dediler. "öyle oldu işte" dedim.
şimdi son senemdeyim bölümümde. umarım bu sene mezun olacağım. ama hayatımda çok şey de değişti elbette. rocker adamken, klasik müziğe yöneldim. telecaster'ımı emekliye ayırıp tekrar eski ucuz gitarıma geçtim.
hayalim ise bir gün versailles sarayı'nda şunu bir barok orkestrasıyla beraber çalmak:
orkestra şefi oldum o da olumlu tabii.
müzikle, edebiyatla, dil öğrenmeyle geçen bir ömrüm var. bu senenin sonunda 5 yabancı dilim olacak diye umuyorum.
ben de böyle biriyim işte.
ilk öykü denemelerimi ilkokul ikinci sınıfta yaptım. zira artık o yaşlardaki bir çocuğun okuyacağı kitapların hepsini okumuştum neredeyse. kitap okumak yerine hikaye yazıyordum. milliyetçi-muhafazakar ailem sebebiyle de genelde "diriliş ertuğrul" tadında hikayeler oluyordu. daha sonra nihal atsız'la tanışınca şaşırmıştım zaten. "aaa adam benim gibi yazmış" demiştirm.
içimdeki edebiyat sevgisi devam etse de lisede daha çok bilime yöneldim. hayalim de iyi bir fizikçi olmaktı ama türkiye gerçekleriyle henüz tanışmamıştım.
daha sonra bir gitarist girdi hayatıma. "ben de onun gibi olmalıyım" dedim. bu sebeple gidip ucuz bir klasik gitar aldım. o gitar da 110 liralık bir gitardı ama hala kullanıyorum şerefsizi. ben bu kadar ucuz olup da bu kadar badire atlatabilen gitar görmedim. tek sıkıntısı ton zenginliği olmaması. çok tek düze bir gitar. ama hala kullanıyorum.
neyse, gerek türkiye'de düzgün bir fizikçi olamayacağımı anlamam gerek de yukarıda bahsettiğim gitarist sebebiyle ve o dönemki eski sevgilimin de telkinleriyle "ben japonca biliyorum, neden japon dili okumayayım?" deyip fizik bölümünden japon diline geçtim. japon dilindekiler de şaşırdı tabii "ne işi var olm burada?" dediler. "öyle oldu işte" dedim.
şimdi son senemdeyim bölümümde. umarım bu sene mezun olacağım. ama hayatımda çok şey de değişti elbette. rocker adamken, klasik müziğe yöneldim. telecaster'ımı emekliye ayırıp tekrar eski ucuz gitarıma geçtim.
hayalim ise bir gün versailles sarayı'nda şunu bir barok orkestrasıyla beraber çalmak:
orkestra şefi oldum o da olumlu tabii.
müzikle, edebiyatla, dil öğrenmeyle geçen bir ömrüm var. bu senenin sonunda 5 yabancı dilim olacak diye umuyorum.
ben de böyle biriyim işte.
n11
ismini dünya genelinde devleşen 11.11 tarihli etkinlikten alan japon-türk ortaklığı ile açılan türkiye'nin en büyük e-ticaret sitelerinden birisi. satıcı konumu itibariyle komisyonları yüksek olsa da müşteri konumunda ki insanlar için oldukça uygundur. 11.11 tarihine doğru yaklaşırken etkinlik gününe dair indirimler şimdiden duyurulmaya başlanmıştır.
orkestra şefi
seiji ozawa'nın "orkestra çalan müzisyen" olarak tanımladığı, orkestra yöneticisi.
jordi savall
1 ağustos 1941 doğumlu ispanyol orkestra şefi, viola da gamba icracısı ve besteci.
erken dönem klasik batı müziği eserlerini bizlerle buluşturarak tarafımdan çok dua almıştır bu adam.
kendisi olmasa jean-baptiste lully'yi nasıl dinleyecektim ben?
bir de şuradaki bach yorumu cidden muhteşem. kendisi adeta marin marais'nin günümüzdeki karşılığı.
bir lully olamaz ama, birden fazla lully çok fazla olurdu.
erken dönem klasik batı müziği eserlerini bizlerle buluşturarak tarafımdan çok dua almıştır bu adam.
kendisi olmasa jean-baptiste lully'yi nasıl dinleyecektim ben?
bir de şuradaki bach yorumu cidden muhteşem. kendisi adeta marin marais'nin günümüzdeki karşılığı.
bir lully olamaz ama, birden fazla lully çok fazla olurdu.
douglas macarthur
26 haziran 1880 - 5 nisan 1964 tarihleri arasında yaşamış olan amerikalı 5 yıldızlı general, filipin ordusu mareşali ve geçici japon imparatoru (bunu japonlara söylemeyin ama, kızıyorlar).
kendisinin yıldızı birinci dünya savaşı'nda parlamıştır. bu savaş sonunda şeref madalyası alarak generalliğe terfi etmiştir.
1930'larda filipinler'e askeri danışman olarak gitmiş ve 1941'de japon saldırısı başlayınca abd'nin uzak doğu orduları komutanı olarak atanmış.
1945'te japonya'da düzeni sağlamakla görevlendirilmiş ve bu süre zarfında krizantem taht'a oturmuştur. tabii daha sonra üstleri kızınca "tamam la tamam hirohito otursun" demiştir. kendisi de hirohito'yu uzaktan yönetmiştir.
ayrıca kendisi imparatorun japonya için gerekli olduğunu fark etmiş ve abd'ye de "imparatora ilişmeyin, o olmadan japonya'da düzen olmaz" demiştir. böylece savaşın suçu hideki tojo'ya atılmış, imparator "general tojo beni kandırdı" demiştir.
kendisi japonya'da "gaijin shogun" (yabancı beylerbeyi) olarak anılır. yine de japonlar çok da sevmezler kendisini. özellikle nagasakililer.
1951 yılında japonya'dan ayrılıp kore'ye geçer. kore savaşı'nda kore barış gücü'nün başında bulunur (bir diğer ikinci dünya savaşı efsanesi omar bradley de kendisiyle birliktedir).
yine aynı yıl mançurya ve shantung'a atom bombası atılması için başkan truman'a baskı yapmaya başlar. truman da "iyi madem" deyip nükleer bomba hazırlama çalışmalarını başlatır. ama abd atom enerjisi kurumu başkanı gordon dean, "ya başkanım siz uymayın bu manyağa. atom bombası atmak kolay da sonrası sıkıntı." deyip başkanı vazgeçirmeye çalışır. macarthur da "başkanım nükleer vardı bizim?" diye başkanı arada bir sıkıştırmaya devam eder. truman da çeşitli bahanelerle macarthur'u oyalar.
seul düşünce macarthur "ahanda şimdi sıçtık" deyip kore'den kaçar. truman'a da "atom bombası ataydık bunlar olmazdı" demeye devam eder. başkan da "eeh yeter lan, kolay mı zannediyorsun bu işleri!" deyip kendisine fırça atar. ama "siz de haklısınız başkanım ama işte nükleer..." diye hala üste çıkmaya çalışınca "bak hala nükleer diyor... emekli ol da kurtulalım artık senden!" der başkan. o da 19 nisan 1951'de istifayı basar ve ordu kariyeri biter. istifa konuşmasında da "ben nükleer bomba ile savaşı hemen bitirecektim ama truman öyle istemiyor" der.
bu sebeple bazı çevreler "başkan adayı olsana" diye baskı yapar ama bakar ki siyaset askeriye gibi değil, başkan olmaktan vazgeçer. kendisinin yerine ikinci dünya savaşı kahramanı dwight eisenhower başkan adayı olur. haliyle truman'dan sonra başkan eisenhower olur.
artık yapacak işi olmayan macarthur, emeklilik günlerini eşiyle beraber bir dönem nikola tesla'nın da yaşadığı waldorf-astoria hotel'de geçirir. arada da konuşmalarla, danışmanlık hizmetleriyle falan ek gelir elde eder. 1964 yılında sirozdan ölür.
kendisinin yıldızı birinci dünya savaşı'nda parlamıştır. bu savaş sonunda şeref madalyası alarak generalliğe terfi etmiştir.
1930'larda filipinler'e askeri danışman olarak gitmiş ve 1941'de japon saldırısı başlayınca abd'nin uzak doğu orduları komutanı olarak atanmış.
1945'te japonya'da düzeni sağlamakla görevlendirilmiş ve bu süre zarfında krizantem taht'a oturmuştur. tabii daha sonra üstleri kızınca "tamam la tamam hirohito otursun" demiştir. kendisi de hirohito'yu uzaktan yönetmiştir.
ayrıca kendisi imparatorun japonya için gerekli olduğunu fark etmiş ve abd'ye de "imparatora ilişmeyin, o olmadan japonya'da düzen olmaz" demiştir. böylece savaşın suçu hideki tojo'ya atılmış, imparator "general tojo beni kandırdı" demiştir.
kendisi japonya'da "gaijin shogun" (yabancı beylerbeyi) olarak anılır. yine de japonlar çok da sevmezler kendisini. özellikle nagasakililer.
1951 yılında japonya'dan ayrılıp kore'ye geçer. kore savaşı'nda kore barış gücü'nün başında bulunur (bir diğer ikinci dünya savaşı efsanesi omar bradley de kendisiyle birliktedir).
yine aynı yıl mançurya ve shantung'a atom bombası atılması için başkan truman'a baskı yapmaya başlar. truman da "iyi madem" deyip nükleer bomba hazırlama çalışmalarını başlatır. ama abd atom enerjisi kurumu başkanı gordon dean, "ya başkanım siz uymayın bu manyağa. atom bombası atmak kolay da sonrası sıkıntı." deyip başkanı vazgeçirmeye çalışır. macarthur da "başkanım nükleer vardı bizim?" diye başkanı arada bir sıkıştırmaya devam eder. truman da çeşitli bahanelerle macarthur'u oyalar.
seul düşünce macarthur "ahanda şimdi sıçtık" deyip kore'den kaçar. truman'a da "atom bombası ataydık bunlar olmazdı" demeye devam eder. başkan da "eeh yeter lan, kolay mı zannediyorsun bu işleri!" deyip kendisine fırça atar. ama "siz de haklısınız başkanım ama işte nükleer..." diye hala üste çıkmaya çalışınca "bak hala nükleer diyor... emekli ol da kurtulalım artık senden!" der başkan. o da 19 nisan 1951'de istifayı basar ve ordu kariyeri biter. istifa konuşmasında da "ben nükleer bomba ile savaşı hemen bitirecektim ama truman öyle istemiyor" der.
bu sebeple bazı çevreler "başkan adayı olsana" diye baskı yapar ama bakar ki siyaset askeriye gibi değil, başkan olmaktan vazgeçer. kendisinin yerine ikinci dünya savaşı kahramanı dwight eisenhower başkan adayı olur. haliyle truman'dan sonra başkan eisenhower olur.
artık yapacak işi olmayan macarthur, emeklilik günlerini eşiyle beraber bir dönem nikola tesla'nın da yaşadığı waldorf-astoria hotel'de geçirir. arada da konuşmalarla, danışmanlık hizmetleriyle falan ek gelir elde eder. 1964 yılında sirozdan ölür.

