Güven Sözlük - Güncel Başlıklar ve Entry'ler

ritmik amerikan şiirleri'nin kısaltılmış adı ve amerika'da yaklaşık 40 yıl önce zenci banliyö'lerinde doğmuş, protest müzik türüdür. klasik müzik dinleyicisi için kafa karıştırıcı, gürültülü bir tür gibi görünse de, beethoven senfonilerindeki gibi kendi içinde bir matematiğe sahip olduğundan oldukça üstün bir kültürdür.

eskiler bilir eskiden halk ozanları vardı. zaman zaman bunlar bir araya gelir taşlama adı altında birbirlerine tatlı tatlı laf sokuştururlardı. bu atışmalarda belli bir vezin ve ölçü kullanılır, bir ezgi eşliğinde karşı tarafa nakledilirdi. günümüz müzik dünyasında bu atışmalar; sığ kişilikler tarafından, bayağı mevzularla, üstelik ''amerikanvari'' edalarla söylendiği için henüz ülkemizde tam olarak yerleşebilmiş değil. yoksa aşığın ''doğaçlama'' olarak sazına aldığı eserin yapılış şekli, rap müzikte ''freestyle'' olarak adlandırılıyor.

rap müzik dünyasından tek temennim, kendi kültürümüze ait, bizden çıkan değerlerle ilgili, yani bizi biz yapan şeylerle eser ortaya koymaları. sekiz köşe kasket takıp şalvarla buruciye medresesi önünde kültürümüzden kopan rapçilere diss attınız da biz mi izlemedik?

gerçekte var olmayan bir yöntem, ergen eğlencesidir.

alem-i ervah yani ruhlar aleminden sonra insan ruhunun önce bir belirsizlik alemi olan rahman-ı medar, daha sonra da ana rahmine düştüğü kabul edilir. dünyaya gelen ruhun öldükten sonra bir süre için kabir hayatı olduğu bilinse de, ondan sonrası hakkında pek bir bilgimiz yok. yani insan kabir hayatından sonra gözünü ahiret yurduna açacak minvalinde rivayetler var ama tabi kimse öte taraftan dönüp de teyit edemediği bilgiler bunlar. dolayısıyla ruhun, dünyada dolanıp kendisine yapılan çağrıya icabet etmesi diye bir şey söz konusu olamaz. bu tür ritüellerde yaşanan olağandışı şeylerin çoğunluğu bir korku eğlence türü olarak kabul edilse de, kullanılan materyaller ve ortam cinni varlıklar için müsaittir. bu da yapılan ritüelde yaşananların, ruhların yaptığı hissini uyandırabilir. oysa bunu yapan çağırılan ruh olmayacaktır. yaşayanların ölüye tek bir etkisi vardır, ona da biz sadaka-i cariye diyoruz. bir çeşme yaptırırsın, sen öldükten sonra o sudan içenler sana hayır duası ederler, diktiğin ağacın gölgesinde dinlenir, meyvesini yer ruhuna fatiha okurlar filan işte..

zararlı bulduğum dizilerden biridir.

çocukların hayal dünyasında sihir, peri, başka dünyalar, ejderhalar, tek gözlü devler olabilir. ancak çocukların hayal dünyalarındaki bu objeler, hikayenin ana fikrine hiç bir zaman yön vermemelidir. the wizard of oz hikayesinde kalpsiz bir robot, korkak bir aslan, beyinsiz bir korkuluk dorothy adlı bir kızla büyülü bir yolculuğa çıkar. her biri probleminin sihirle çözüme kavuşması için oz büyücüsünü ararlar. ancak çözümler, sihir sayesinde bulunmaz. bu sayede çocuğa kolay yoldan amaca ulaşma değil, emek vererek, düşünerek ve sabrederek emeline ulaşacağı nakledilir. sihirli annem, selena gibi dizilerde çocuklara yüzeysel mesajlar verilirken problemlerin çözümü sihir sayesinde oluyor. çocukların bilinçaltına işlenen bu tema, okulu bırakıp bugün zengin koca aramak için orasını burasını açıp story atan instagram kızlarını doğurdu.

ispanyolca ''amerikalı'' anlamındaki kelime

çözüm sabah namazı

çünkü tembellik, çoğu zaman psikolojiktir. üzerinizdeki ölü toprağını atmak için gerekli irade, sabahın aydınlanmamış saatinde üzerindeki yorganı atmaktan geçer. o sıcak yataktan çıkıp yüzüne su çarpıp hamd etmek ve bunu her gün tekrarlamak, iradeniz üzerindeki kontrolünüzü arttırır. spor yapacağınız zaman bu saatleri hatırlar, daha zor olmadığını kabul edersiniz bgv

Samimiyete inanmayan, bu dünyada kimseye güveni kalmamış, herseyi çıkara baglayan, yazmak icin yazan, konusmak icin konusan, her konuda illaki bir fikir beyan etmek gibi bir derdi olan, dusunmeden konusan yada yazan bireylerin çok sık kullandığı yeni nesil tabir. Sanırım anlamida insanların duygularıyla oynayıp popüler olmak, çıkar sağlamak olmalı. Yanlış kullanılma durumu oldukça yaygın, ama bazen de tam da taşı gediğine koyar gibi yerlesiveriyor.

katıldığım tespittir. evet sözlüğümüz siyasetten azami oranda uzak başlıklar açan, yorumlar yazan aktif yazarları barındırıyor. bunun sebebi yazarların reel hayatta apolitik durmasından değil, gelişmekte olan bir sözlükteki aktif yazarlarla bir çekişme içerisine girmeme tercihi olduğunu düşünüyorum. en azından kendi açımdan böyle. çünkü günümüz siyaseti, eleştiri kaldırabilen bir seçmen kitlesine sahip olmadığı gibi oldukça agresif bir politika gündemimiz var. çözümün değil, problemlerin karşılıklı kendini haklı çıkarmaktan ibaret kurulan konuşmaların yaşandığı bir siyasal ortamda apolitik görünmek iyi değil mi?

- x bunu yapmakta haksızdı
+ y yapınca oluyor ama?!
- ama x daha önce de şöyle yapmıştı!
+ şu lafı eden y değil miydi?
.....

sonu gelmeyen, anlamsız tartışmlalar. tarafların birbirini suçlamaktan, çözümden uzaklaştığı ego şişkinliği..

bilimsel konuşacaksak, çözümden yana pozitif öneriler sunacaksak buyrun dibine kadar politize olalım sözlük.

oyun arkadaşımı, abimi, kaybederek yaşadığım durum. zaman su gibi akıp gidiyor. sesini unuttum. bazen yüzünü unutuyorum.
mekanı cennet olsun nurlar içinde yatsın...

Yıllar önce oyun arkadaşımı, canımı, kardeşimi, abimi, kaybederek yaşadığım durum. Hep yaşasaydı nasıl olurdu diye düşünürken bulurum kendimi. Benim yaşımdayken öldü, yaşasaydı muhtemelen evlenmiş çoluğu çocuğu olmuştu. Çok bakımlıydı, çok dikkat ederdi kendine ama muhtemelen saçına aklar düşmüştü. 2 hafta sonra ölümünün 7. Yılı. Zaman su gibi akıp gidiyor. Sesini unuttum. Bazen yüzünü unutuyorum. Ama acısı hala içimde. Nurlar içinde uyusun..

Neredeyse ondört yil olacak.
Günler ne çabuk geçiyor.
Yolda bazen yaşıtlarına denk geliyorum.
Hayatları heva hevesle tükenip gidiyor.
Yaşasaydı sanki ne olacaktı, diyorum.
Sonra bakıyorum boyunca çocukları olmuş.
şoföründe çocukları varmış.
Olsun onuda affediyorum,
korkuyla koymuştur cebine uyuşturucuyu
artık benimde çocuklarım var ağabey.
Neyse ki ölüm var, elbet birgün kavuşacağız, inanıyorum.

Hep yaşamaktan korktuğum, nihayetinde ilk kez 3 yıl önce deneyimlediğim acı. insanın dengesini fazlasıyla alt üst eden bir durummuş. Her anlamda... kolay kolay kararsızlık yaşamayan, ikilemde kalmayan biri olsanız dahi... Onunla geçirdiğiniz günleri hatırlamak üzer sizi ama yine de onu unutmaktan korkar, düşünmeden edemezsiniz. Bir gününüz onu hatırlamadan, ona dua etmeden geçtiğinde suçluluk hissedersiniz. Ondan kalan eşyalara bakmak içinizi acıtır, onları yok etmek istersiniz ama hatıradır diye gözünüz gibi sakınmanız gerektiğini düşünürsünüz hemen ardından. Koca bir çaresizlik denizi içinde yüzersiniz boğula boğula...

Efendim

Ortaokuldayken heves edip gerçekleştirdiğim eylem. Tahmin edersiniz ki 5 dk bile sürmedi:

- ayarlar hangisiydi ya?

peki sevdiğin birinin senin için ölmesi hangisi zor karar veremedim hala yaşıyor sarılma imkanın var ama yaparsan kendine karşı yapacağın en büyük ayıp olur toprağına dahi olsa sarılabilmek mi yoksa hiç sarılamamak mı?