"çaresizlik"
Yatatıcının insanlara verdiği en büyük lanet olsa gerek !
Dün kendi adıma en çaresiz kaldığım günlerden birisi oldu ve ilk kez bu kadar derinden yaşayarak tecrübe ettim.
Yaklaşık 6 aydır beslediğim bir muhabbet kuşum vardı. Hatta son 15 gündür aileye tam olarak alışmıştı ki, kafesinden dışarı çıkıyor, halıda yürüyor, elimize konuyor ve bizlerle neredeyse oyun kıvamında takılıyordu. Zaten kendisine alışmam da tam bu zaman içinde oldu. Dün akşam yine kafes dışındayken birden bire üzerine bir ağırlık çöktü. Hareketleri yavaşladı, başını tutmakta zorlandığını fark ettim. Hemen elime aldım ama nafile neredeyse tamamen hareketsiz kaldı. Kendimce kalp masajı yapmaya başladım, suni teneffüs yaptım ama olmadı. Yaklaşık 5 dakika uğraşamama rağmen başaramadım. O masum hayvan ellerimin arasında can verdi ve ben hiç bir şey yapamadım, elimden hiç bir şey gelmedi. Veterinere götürmeyi bile düşündüm ama mesafe uzaktı ve yetiştiremeyecektim. Sonunda olan oldu ve ben çaresizliği iliklerime kadar hissettim. Ellerimde bir canlının hayatı son buldu ve çaresizim hiç bir şey yapamadım.
Şimdi yakınlarını, evlatlarını kaybeden, hastane kapılarında çaresizce bir umutla bekleyen insanları düşünüyorum da, çok ama çok acı bir tecrübe. Allah düşmanıma dahi bunu yaşatmasın.
2
0
giriş yap
kayıt ol
