tüm meslektaşlarımın bayramını cani gönülden kutlarım.

Sesine hayran olduğum abim. Karizması, sesi ve güzel ahlakı dört dörtlük bir adam. Gerçek anlamda sanatçı

Çekirdek dışta kalmak üzere protoplâzma yığını.

Küçüklüğünde ailesi tarafından yeteri kadar desteklenmemiş, onore edilmemiş, teşvik edilmemiş ya da önemsenmemiş insandır.

Fıkır adamı şair ve yazar.

Koltuklar, makam ve mevkiler de insanlar gibi fanidir. İnsanlar küçük hırslara göre değil, büyük ideallere göre bir hizmet şuuru taşırlarsa şeref kazanırlar.

| Seyyid Ahmet Arvasi (Türk İslam Ülküsü s.183)

muhtemelen bursa aşığı bir yazarımız, tekrar aramıza dahil olması dileğiyle, hoş gelmiş.

ekim 2010 yılında kurulan ve şuan dünyanın en büyük resim ağı olan uygulamadır. [url] http://sosyalmagza.com[/url]

Oyun ve son ses müzik evrytime forever

ülkemizde yine sadece sol cenahın sahipleneceği gündür. neden? çünkü caanım memleketimde sanatın sahipleri; türk'lerden çıkmaz, çıkamaz, çıkartmazlar yani. şöyle bi düşünün.. bugün tiyatro dediğinizde aklınıza hangi ekol gelirse gelsin, onlar ve takipçilerinin soyu bizden değildir. bugün kime sorsanız "annemler selanik göçmeni" veya "dedemgil rumcayı iyi bilirmiş" gibi laflar duyarsınız. şuraya kökü dışarıda sanatçıların listesini yapsam ağzınız açık kalır. sistem öyle bir kurulmuş ki, sanatın daima eleştirel ve özgür bir alan olacağı, dolayısıyla müslüman-türk'lerin din ve kültürlerinin sınırlarının bu alana sığmayacağı öngörülmüş. neden? çünkü müslüman bir türk için sahnede karısının başkası ile öpüşmesi dna kodlarına aykırıdır. veya oyun için bile olsa yalandan "vallahi billahi"yi içi rahat rahat söyleyemez. bu yüzden mide genişliğinin çapı, sahne tozu yutmasına engel olur. sistem böyle olunca nerede sabetayist, ermeni, rum varsa tiyatronun asli sahipleri olmuş memleketimde. en bizden olanının bile, sunnilere nazaran daha az muhafazakar olan alevilerden seçilmesi şiar oluvermiş. aklınıza gelen 10 isimden 9'unun orijini maalesef budur

atatürk'ün de dediği gibi devletin temelidir.

hukukun işlemediği bir ülke, ne kadar devlet olarak kabul edilebilir tartışılır.

zaten hukuk biraz zayıflasın, hemen mafyatik oluşumlar ortaya çıkar. bir ülkede hukukun durumunu ne kadar çok mafyatik oluşuma sahip olup olmadığıyla gözlemleyebilirsiniz.

mesela japonya da bu tür ülkelerden birisidir. ne kadar gelişmiş bir ülke olsa da, türkiye'dekinden hallice bir hukuk sistemi vardır. japonya'daki avukatlara sorun "neden avukat olmak istediniz?" diye, büyük çoğunluğu "hukuk sistemi yüzünden ailem adalet bulamadı. ben de kafaya taktım hukuk okumayı" diyeceklerdir.

haklı olduğunuz halde birisine dava açmanız bile ayıp karşılanıyor ülkede.

gerçi hafiften 2000 nesli ile değişiyor gibi. belki bu hukuk sistemine de el atarlar. ama japonya'daki 2000 nesli de pek iç açıcı değil. 20'lerin ortasında ikinci üniversitemi okuduğum için hem 90 neslini hem de 2000 neslini gözlemleme imkanı buluyorum.