Yaşça yakın, boydaş, yaşıt, taydaş, akran.

Bundan 20-30 yıl önce insanların bizim şuanki bilgisayarlara baktığı açıdan görmeye çalıştığımız gelecekte -ki bu çok uzun bir gelecek değil - standart olucak cihaz.

Hiç anlayamadığım durumlardan birisidir bu. Güzellik görecelidir, ona tamam. Yani bir yazı güzel olmayabilir ama okunaklıdır, belli bir nizam çerçevesindedir; bu kabul edilebilir bir durum pek tabii. Fakat yürümeye başlamak ve konuşmaktan sonra en temel eylem yazmaktır. 6-7 yaşından beri yaptığı bir eylemi bir insan nasıl olur da okunaksız, karman çorman bir şekilde gerçekleştirir aklım almıyor doğrusu. Hayır bir de doktorlar gibi bu çirkinlikle övünen bir tayfa var ortada, onlar apayrı bir durum. Arkadaşım sen sokakta yamuk yumuk yürüyor musun; hayır. Konuşurken anlaşılmaz şeyler mi geveliyorsun; hayır. E madem öyle, yazarken iki çizgiyi, kıvrımı bir araya getirmek senin için neden bu kadar zor nedeeeeeeen!

Belki bu soruya cevap veremem ama hayallerimi süsleyen ülke kesinlikle Japonya

en sevilen dersin 'boş ders' olduğu eğitim sistemini iyice bir incelemek gerekir. hatta atomlarına ayırıp gerekli mikroskoplarla inceleyip, tedavi bulmak lazımdır.

İnce aralıklardan veya gözeneklerden az miktarda ve belli olmadan yavaş yavaş akmak, çıkmak

Allahım sana geliyorum dedirten başlık.

Etkisi olmayan, tesirsiz.

Küfürlerin en güçlüsüdür. İneceğiniz durağı mı kaçırdınız? Hava missss. Sadece 500 metre fazla gülün. Kesinlikle kişisel gelişime çok büyük katkısı olduğunu düşündüğüm olay. Bende henüz yüklenme aşamasında. Hafızamda biraz yer açabilirsem 500 metre fazla güleceğim! Hehehe.

Ersun yanal trolleri