Aslında ben buna "benmerkeziyetçilik" de diyorum. Olan biten her şeyden kendine pay çıkarmak, başkalarını önemsememek için insanın hayatının merkezine kendi egosunu alması gerekir.

Fatih'in kardeş katli yasası, her ne kadar günümüzün değer yargılarıyla bakıldığında vahşi bir cinayet gibi görülse de, bizim kabul edemeyeceğimiz boyutta bir fedakârlık örneğidir. Şimdi size sorsalar, deseler ki "ya kundaktaki kardeşini öldürteceksin, ya da Mogadişu'daki tüm kadın, yaşlı ve çocuklar ölecek" Bizim değer yargılarımız, "banane mogadişudan hıaa.." derdi. Oysa mecelle kaidesi "çoğunluğun faydası için kişinin zararı kabul edilebilir" der mealen. O zamanki liderler, kervansaraylar, imarethaneler açarak günün değil, gelecek nesilleri düşündüğünü ispatlamışlardı. Cumhuriyet dönemiyle birlikte, bu kadim gelenek yerini bencil bir devlet yönetimine bıraktı. Balık baştan kokarmış. Bu da, bir çok güzel hasletle donatılmış milletimizi bencil bir toplum haline dönüştürdü. Düşünsenize, karadenizde bir doğalgaz bulundu. Bulunan rezervin, devletimize katkısı devasa! Biz bu işlerde yeni olduğumuzdan, kaynağı yer altından çıkarıp kullanıma almak için biraz zaman gerekiyordu. Çevrenizde görmüşsünüzdür, ne oldu ilk defa açıklandığında? 85 milyonun yüreklerinde tek soru vardı: e o zaman bu doğalgaz ne zaman ucuzlayacak?

Farkettiniz mi bencilliği? Madem doğalgaz çıkmış, benim cebime yansısın, ben ucuz kullanayım, ben zengin olayım! Ne idiiiiiik, ne olduk görüyor musunuz? Elbette ben de isterim faydasını görmek ama bırak lan! Biz devleti ana-baba biliriz. Benim torunum bedava doğalgaz kullansın, varsın ben kullanmayım! Ama yook! Ne oldu? Devlet yap-işlet-devret sistemiyle bütçeden tek kuruş çıkarmadan köprüler yaptı değil mi? Bunları şirketlere 40 yıl, 60 yıl kiraladı. Biz ne konuşuyoruz? Köprü geçiş ücretlerini.. Torunlarımıza bir miras bıraktığımızın farkında bile değiliz. Onların bedava geçebilmesi için ödüyoruz bu ücretleri ama umursamıyoruz bile. Dna kodlarımıza kadar işledi bu bencillik. Sıradan bir ptt sırasında bile, kaşla göz arasında kaynak yapıp 1-2 kişi öne geçmeyi marifet sanan bir dönüşüm geçirdik ne yazık ki. "Komşum açken ben tok yatamam"lardan, "bana dokunmayan yılan bin yaşasın"lara döndük gitti. Var mı çevrenizde kurban eti dağıtan komşu? Kaldı mı? Oysa hatırlayın bundan 20 yıl önce, kurbanı kesip kesmediğine bakmaksızın herkes birbirine kendi kurbanından ikram ederdi. Ahh ah.. Benciliz bencil.. Değildik bir zamanlar..

Mitolojinin bilinmeyen ateş tanrısı..
Bir rivayete göre 4 ışık yılı mil uzaklığından, sırf bizleri soğuk kış gününde ısıtabilmek için gelmiş pardon ışınlanmış 2.Nesil Yazarımızdır.
Hoş geldiniz.

-uzaylı selamı-

Vatandaş kokordato ilan edebilir.
Bu bir tür borç ertelemedir.

Sayısız defa kullandığım Beytepe’yi özel ve güzel kılan şeydir. Birbirini tanımayan insanları sadece Hacettepe ismiyle güvenli bir şekilde tanıştıran ve sıcacık bir ortam sağlayan hocasından öğrencisine statü olmadan bir araya getiren gönüllü uygulama. Umarım hala devam ediyodur.
Not: Kızlar benim de içinde bulunduğum fakir erkekleri yolda komayın alın aldırın boşta komayın:)

kapitalizmin çöktüğü yeni dünya düzeninde uygulanacak çalışma şartlarından biri. yeni zelandalı perpetual guardians şirketi bu uygulamanın öncülerinden. sene başından itibaren hafta sonu tatilini üç güne çıkaran şirketin yöneticisi uygulamanın başarılı sonuçlar verdiğini açıkladı. 230 çalışanı olan şirkette tüm personelin dahil olduğu sekiz haftalık deneyde stres seviyesi, iş-yaşam dengesi ve şirkete bağlılık gibi göstergelerin önemli ölçüde iyileştiği görüldü. dört gün iş başı yapılan şirkette verimliliğinin ise değişmediği gözlemlendi.

Hz. Musaya bildirilen Tanrı buyruklarını kapsayan, İbranîlerin din kitabı.

Simit ayran kadar masumu ve güzeli yoktur kesinlikle. (Yoksa gevrek mi demeliydim?)

çıkarlarım doğrultusunda mutlu olduğum, bol haz alacağım, zevkli bir yıl bekliyorum. aşkmış, dostlukmuş pek şeyimde değil açıkcası. nerede eğlence orada olunacak bir sene olsun, tertemiz.

Başarılar dilerim iki takımada,gönlüm
Galatasaray'dan yana.
Maçın hakemi ali palabıyık.

Belli bir dönemde, mekanda ortak bir geçmişe sahip olan kişilerin yeniden bir araya geldiğinde verdiği tepki “ aaa tanıdık yüzlerde varmış burada”