eski bir manga şarkısıdır. çoğu kişiye eski günleri hatırlatma özelliiği taşıyacaktır.

gerçek kaybedenler kulübü

Kil gibi şekillendirmeye uygun malzemeleri şekillendirmeye denir.

Ses, sada

Çocukları bir yerlerde unutmak. 10 yaş civarındaydım, köye gitmiştik eve dönüleceği sırada bakkalda olduğumdan yokluğumu fark etmeyip gitmişler. Hatırlıyorum da annem benden daha çok üzülmüştü.

Evlenip imza attırana kadar akla karayı seçip, ilgi manyağı yapılan adayınızın, nedense imzayı attırıldıktan sonra hiçbir şey olmamış gibi eşini sallamaması da bu sınıfa girdiği varsayılır mı sevgili evren?

- kuzenimle beraber mumla oynarken evin perdesini yakmıştık.
- kardeşimi uyutuyorum diye kollarını iyice tutup sallarken kolunu çıkartmışım, hatta bu 3-4 kere falan oldu. Çocuğu uzun bir süre bana vermediler.
- merdivenden komşu çocuğuyla yuvarlandım, her yerim acıyordu ama kızacaklar diye hiç bişey olmamış gibi ayağa kalktım, çocuk ağlayınca " düşüyordu yakalamak için peşinden gittim, bende yuvarlandım" demiştim.

Besiktaş'ın ilk golündeki ofsaytı göremediğim, ayrıca oğuzhan'ın artık ne kadar gol atarsa atsın taraftarın gözüne giremeyeceği maç.

Linç yemek istemediğim için şunu başta belirtmek istiyorum darbenin her türlüsünü yanlış buluyorum. Yanlış yada doğru halk seçmiş ise müdahale edilmemeli. Ama birinden şunu duymuştum, 80 darbesi öncesinde herkes birbirini öldürüyordu ve devlet sadece izliyordu asker müdahalesi şarttı, gibi bir şeyler. Birde Celal Şengör hoca Kenan Evrenin demokrasiyi sağladığını, yönetimi zamanı gelince siyasilere devrettiğini savunuyordu. Ama benim hala bu konuda kesin bir fikrim yok. Birde darbe demişken genç Osman olayını da unutmamak lazım..

Çay içenin cebini bilmem ama gönlü zengindir bilirim...