Aziz yıldırım in ahi çıkıyor aheste aheste

4 sene kadar yaşadığım, çocukluğumun bir kısmını geçirdiğim şehir. Çok güzel, kendi halinde bir şehirdir. Kesinlikle yaşanabilir şehirler listesinde ilk sıralarda gelmelidir.
göbel

Evden çıkıyorsa muhtemelen az nüfuslu yasamdan uzak ilçelerde yaşayan kişilerdir.

Tekerlekleri, gevşek arazide tutunmasını sağlayacak biçimde donatılmış, arkasına römork takılabilen motorlu araç.

hanifi mezhebine göre vacip olan ve yılda 2 kere kılınan ibadet.

Aşırı duygusal, anlayışlı, sempatik, vatansever, evcimen (yemimi suyumu ver ben bir ömür kalırım burada diyecek kadar), kendine acıyan, ihtiyatlı, nazik yapıda olan yengeçler anaçlık bakımından da epey gelişmiştir. Kazık yiyip ertesi gün ''Ama yazık ya!'' diyecek kadar saf olmakla birlikte kesinlikle kinci değillerdir. Ancak yapılanı öyle hemen unutamazlar da... Aslında hiç unutmazlar ancak ender durumlarda görmezden gelebilirler. ''Korkarken fark etmeden ya zarar verirsem!?'' diye fobi geliştirebilecek kadar geniş düşünüp kurabilirler.* Kafaları durmadan çalışır ancak bu çalışma genelde soyut ve ütopik şeyler olduğundan gerçekle hayali karıştırabilecek kadar hayalcilerdir. Siz onlara ''Beyaz gömlek'' dediğinizde kafasında 'kullanımı zordur'dan başlar saniyeler içinde olası her tür lekeye karşı koruma ve çözümler üretir, üzerine bir de bu çözümleri hangi şartlarda kullanabileceğini tasarlar. İnatçı değil takıntılıdır. Huylandıysa gitmez, görmez, irtibatı keser. Kendinizi patlatsanız da içine sinmeyen işi yapmaz, yapsa dahi kafanızda paralar, pişman olursunuz. Öfkeleri yanardağ patlamasına benzer. Patladığında şayet hala yaşayan varsa gider ve onu da gözünü kırpmadan öldürür. Buna karşın aşırı sulu gözlüdür. Küçüklük yada düğün gibi mutlu anların fotoğraflarına bakıp bir anda ağlayabilir. Yada aynı hızla birden kahkahaları basabilir. Çoğu zaman kendisi bile bu duygusal değişimleri algılayamaz, akışa kendini bırakır.

Rahmetli Malcolm X, "Irkçılık ideolojik bir düşünce değil, aksine psikolojik bir hastalıktır" demişti...

iddaa oynayan herkesin başına gelmiş olan durumdur.
Geçen salı-çarşamba 5 kupon yaptım 5'i bu nedenle yattı.

Yaşamım boyunca her zaman geleceğe hatıra bırakmak istemişimdir.. Gittiğim yerlerde toprak altına bişeyler gömmeler, biletleri saklamalar, rozetleri biriktirmeler, aldığım kitaplara tarih zaman dilimi belirtmeler falan filan. Hatıra defteride hatıraların defteridir. Eskilerde daha modaydı. Herkes sevgisini belirtecek maniler, cümleler yazardı o deftere.
Sanırım en büyük mirasım annemin ve babamın hatıra defterlerinin yatağımın altındaki 'hatıra eşyalar kutusu' nun içinde bulunması, hııı birde dedemin telefon numaralarını ve borçları yazdığı defteri var. Sayıların yanında 5-6 sıfır olan..

Burulmuş erkek dana.