Karaktersiz ve sinsi fare Jerry ile gariban köylü çocuğu tom'un maceralarının anlatıldığı çizgi film.
Ezilenden taraf olmak ruhumuzda var.tomcuyuz.yok öyle buzdolabından kaşarları aşırmak.elbet devran dönecek ve ait olduğun yere,tom'un oniki parmak bağırsağına gideceksin sinsi Jerry efendi.

protestan hristiyanlara karşı duyulan nefrete verilen isim.

ilk olarak protestanlığın öncülleri olan arnoldcular ve jan hus yanlısı olan kişiler gibi gruplara karşı böyle bir nefret hareketine başlanmıştır.

augsburg barışı ve daha sonra imzalanan westphalia antlaşması ile anti-protestan ülkeler protestan ülkelere karışmamaya başlamışlardır.

yine de anti-protestan ülkeler kendi ülkelerinde protestan oluşumlara pek izin vermemişlerdir. fransa bunun en iyi örneklerinden birisidir. kral "bana ne lan dininizden?!" dese, bu sefer halk "sen nasıl protestan olursun koduğumunun?" diye protestanlara karşı gelmişlerdir.

avrupa'daki son anti-protestan devlet ise franco ispanyası olmuştur. bu dönemde ispanya'daki protestanlar ya ülkeden atılmış ya da bir şekilde ortadan kaldırılmışlardır.

Ürün kaldırma, ekin biçme işi.

kanser ve bağımlılık sebebi olan online oyundur.

Kafası karışık..

bunlar iğrenç varlıklardır. daha entry'yi okumadan hemen eksiyi basarlar. eğer arkadaşlarınızdan biri böyle biriyse onu bulduğunuz yerde dövebilirsiniz.

uykum benim ilk aşkım pardon ama uykumdan kimse döndüremez beni ki zaten uyurken telefonu kapatan biriyim :)

Ahh! Nasıl bir drama. Doğrusu uzun zamandır böyle hıçkıra hıçkıra ağlamamıştım. Kim bilir belkide annelik vicdanı nedeniyle bu kadar etkilendim.
Şunu hatırlattı ki "affetmek için affedeceğimiz kişinin ölmesini mi beklemeliyiz"

avrupa'da eylem görmemiş insanların "oman tonriim avrupa devirme mi gidiyor?" diye sarıldıkları faşist grup.

ben bile yıllardır bilirim kafayı bozan avrupalıların eylemlerde hep yıkıp döktüğünü ama bizim solcular yıllardır öğrenememiş sanırım.

sanırım türklerin gözünde hep avrupalılar ideal insanlar.

yalnız bir bakıma adamlar en azından haklarını arıyorlar. o konuda tebrik ediyorum kendilerini. bizim insanımız bedava çalışsa bile hiç şikayet etmez.

çocukluk yıllarını geçirdiğimiz yerlerde yoğun şekilde hissedilen kokulardır.

yaşadığım yerde bahçeler birbiri ile yarışırdı adeta. o sardunyalar, ortancalar, güller, hanımelleri, kına çiçekleri, sümbüller.... hele de akşam üstleri onları sularlardı ki kokularını dehşet saçardı o zaman o çiçekler. biz de oyun oynardık o bahçelerde gece gündüz demeden işte.

çocukluğum çiçek kokusudur.