Son anda şansımı denemeye karar verdiğim çekiliştir. Kitapların ikisini okuduğum için girmeyim dedim ama diğer ikisi beni cezbetti. bgv

olcayto tarafından yaptırılmış bimarhanedir.
Video da kısa konusu geçmektedir.

Fakat ahmetin kafasının kopması o kadar da mühim değildir.
Derste aşırı sıkılmalar sonucu müdahale girişimlerinden biridir.

1. nesil yazarımız, hoş gelmiş.

Nevi şahsına münhasır bir kişilik.
Her yol var.
Komünist, kemalist, ulusalcı.
Bir dönem yurtsever bir dönem vatansever.
Cia'ya söver, ondan beslenir.
Farklı, değişik...

Ramazan ayından sonraki 3 gün bayramdır.

bize meyil edip kaçan 1.nesil yazarımız, umarım tekrar aramıza dönecektir, hoş gelmiş.

köln başpiskoposu'nun makamı olan katedral. alman gotik mimarisinin ve alman katolik anlayışının ürünlerinden birisidir.

1248'de yapılma kararı alınmıştır. ama yapılması planlanan arazide bir adet roma tapınağı ve bir adet tahıl ambarı bulunduğu için ilk önce bunlar alandan temizlenmiştir. yapımı 19. yüzyıla kadar devam etmiştir.

yunus emre dizisinde tabduk emre'nin can alıcı sohbetinin ilk cümlesi. Aşağıdaki şekilde devam etmektedir:

"Yeter ki istemeyi bil.

İstemeye yüzün var mı yok mu onu da bil..

Eh, o vakit olur.. Amma istemeyi bilmez ise ister fakir olsun, ister şeyh olsun, ister mürid, ister pul ola ister sultan..

Ha, her mektup alıcısına ulaşır.

Mühim olan mektuba cevap almak…

Cevap almaz isen o da iyi. Kötü bir cevap almamışsın en azından..

Yok, kötü bir cevap alırsan o, daha da iyi.

Demek ki ikaz alırsın.

Bela neymiş o vakit? İkaz imiş…

O bahis öyle dura.. Ya kişi kimi ikaz eder, sevdiğini elbet. Tut ki şimdi yolda bir yolcu var, say ki bir bir tanışın var. Say ki bir Ademoğlu yolunu yitirmiş aranıp durur sende bilirsin yol nerededir, tutup demez misin ki ey falan kişi, yanlış yöndesin, yol şu yöndedir..

Bu senin ikazın, benim ikazım.. Ee, Hakk önünde olacak değil ya.

Hakk'ın ikazı da bela iledir o vakit..

Hele bir dur, otur,kötürüm ol, yatalak ol, mıh gibi çakılı ol, düşün, akıl et..

İkazın cisimleşmiş hali iste bela..

Neymiş o vakit, demek ikaz edilirsin hala.. Demek belaya tutulursun hala..

Ee,sevinsene bre gafil,demek hala birinin “sevdiğisin“.."

Gerekli olduğunu düşünmediğim durum. Bir aile gibi görüyorum burayı. Düşünsene sabah kalkıp kahvaltı masasında oturanlara bakıp diyosun ki "ohhoooo hep aynı kişiler! yeni birileri yok mu?" Baban elindeki somunla sana bakıyor filan..