Şaşkınlık anından istemsizce çıkan söz.

Aaa ! inanmıyorum diye devam edildiği gözlenmiştir.

Bir şeyin önüne perde çekmek, perde ile örtmek.

topunuz gelin

Yorum yapmak istemiyorum çarşı pazar karışmasın.

Arjantin'de "Ulusun Ruhani Lideri" olarak anılan ve eski Devlet Başkanları Juan Domingo Peron'un eşidir. Eşinin devlet başkanlığı sırasında birçok politik, sosyal ve sendika faaliyetlerinde bulunarak halkın sevgisini kazanmış ve ölümünden sonra bile asla unutulmayan bir isimdir. Eva'nın siyasetteki en büyük başarılarından biri kadınlara seçme ve seçilme hakkı kazandırmak oldu. Ayrıca sosyal hayatta da birçok işe imza attı. 1948'de kurduğu EvaPeron Vakfı sayesinde hastaneler, yaşlılar ve dul kadınlar için sığınma evleri ve okullar inşa edildi.

1919 yılında Arjantin'in Los Toldos kentinde, beş çocuklu fakir bir ailenin en küçük çocuğu olarak dünyaya geldi. Eva Peron, 1952 yılında 33 yaşındayken kanser sebebiyle hayatını kaybetti. Madonna'nın ünlü şarkılarından olan "Don't Cry for me Argentina!” onun için bestelendi.

Efsane erkin koray şarkısı.

voltranı oluşturan yapı olarak: (bkz: doktoralı mühendis)

Toto. Oldum olası çikolatasını seviyorum ve o oyuncak güzel birşey çıkarsa çocuk gibi sevindirmesi ne kadar hoş ya

allah dostu kutsal kul.

günlerdir ne bir satır, ne bir kelime yazabildim. aklıma gelen fikirleri bir türlü kağıda dökemiyorum...

ne şiirler, ne roman temaları, ne hikayeler geldi aklıma. ama ne zaman daktilomun başına otursam saatlerce bir şey yazabilmek için bekliyorum.

yine böyle, hiçbir şey yazamadığım günün gecesinde dışarı çıktım. ne sevgilim, ne de bir arkadaşım olduğu için yıllardır yalnız dışarı çıkıyordum ve bu duruma alışmıştım artık.

"belki 1-2 kadeh şarap içersem yine yazma isteği gelir..." diye düşünerek her zaman gittiğim bara gittim. herkes ya flört ediyor ya da arkadaşıyla beraber... ben hariç...

artık garsonlar da beni tanıdığı için gelir gelmez şarabımı önüme koyuyorlar. garsonlarla bile çok fazla konuşmuyorum bu sebeple.

bu sefer bir şeyler farklıydı ama. sanki bir çift göz bana bakıyor gibiydi.

ilk başta umursamadım ama kadının hala bana baktığını fark edince kadehimi kaldırdım. başımla selam verip tekrar kendi dünyama döndüm.

ama anlaşılan o ki kadın beni dünyamda rahat bırakmak istemiyordu. karşıma oturdu.

"bugün yalnızınız sanırım?"

"sadece bugüne mahsus bir durum değil..."

"belki bugün yeni bir başlangıç olur hayatınızda?"

"hiç sanmıyorum... beni tanımadığınız için böyle diyorsunuz..."

"o halde tanışalım?"

işte bu beklemediğim bir durumdu. böyle şeylere çok yabancı olduğum için ne yapacağımı bilemedim.

"giray afşar, ya siz?"

"ayça akaltın"

"yoksa o ayça akaltın mı?"

ayça akaltın... neredeyse 50 yıldır hiç değişmeyen şarkıcı...

"evet"

dedikleri kadar varmış... gerçekten de çok güzel...

"çok şaşırdım. sizinle burada karşılaşmak... ve gerçekten çok güzelsiniz... b.. ben..."

güldü.

"evet, hep bu tepkiyi alıyorum."

"ama insanlar haklı değil mi? siz şarkıcılığa başladığında annem ve babam bile doğmamıştı neredeyse..."

"tanıştığım erkekler arasında en genç olanısınız o halde."

yüzünde tatlı bir gülümseme belirdi.

"neden başbaşa kalabileceğimiz bir yere gitmiyoruz giray bey? hem belki size bir şarkı söylerim?"

"b... be... ben... bilmiyorum... gitsek mi ki?"

ne yapacağımı bilemez haldeydim... karşımda 50 yıldır güzelliğinden kaybetmemiş bir kadın var, ama bir yandan da içimde kötü bir his...

"siz bilirsiniz?"

"peki o zaman, gidelim..."

en azından belki yazacak ilginç bir olay yaşarım diye teklifi kabul ettim. ama yine de içimde kötü bir his vardı.

doğrusunu söylemek gerekirse bunlardan başka o gece ne olduğunu hiç hatırlamıyorum. gözümü açtığımda evdeydim ve yanımda da bir zarf vardı. zarfı açtığımda içinde "eğer sen de kabul edersen, hayatın tamamen değişecek" yazıyordu.

ne yapacağımı gerçekten bilmiyorum...