“biliyorum, ölüm yoktur... Gelen gider... Ben miskin yunus, ben garip yunus özleyeceğim sadece... Ona kavuşana kadar... Özleyeceğim. belki bir başka sıfatla, bir başka yüzle onu geri gönderirsin, kim bilebilir? Sen bir işaret vermedikten sonra, kim ben bilirim, diyebilir ki?”

“neden endişelenirim bilmem, elbet bir biçimde çaresi bulunacak, insanlar geçip gidiyor, ne geçmemiş ki...
Endişe etmek, belki de Allah'a şirk koşmaktır... Olabilir...”