the scent of a woman

atninelantic atninelantic · 04.12.2018 03:00 · 2478 · #36162
1992 de çekilmiş olan, Al Pacino nun oynadığı şahane bir film. Her açıdan ders çıkartılabilir ve kesinlikle eşi benzeri yoktur. Al Pacino bu filmdeki kör subay rolü ile Oscar kazanmıştır. Kesinlikle izlenmeye değer, efsanelerden birisidir.
Upvote 0
Downvote 0
0

voltran

mehmetyildirim mehmetyildirim · 26.11.2018 03:16 · 2676 · #20137
Cocuklugumuzun cizgi filmidir. 80'li yillarin basinda yayimlanmistir. Mavi, sari, yesil, kirmizi ve siyah renkli 5 adet mekanik aslan robotun bir araya gelip birlesmesiyle olusan devyarasa insan siluetli evrenin savunucusu robottur. Her aslan tekil savasabildigi gibi birlesip voltran'i olusturup kralina postada koyabilir. Tabi her aslani yoneten 5 tanede terbiyecisi vardir. Gecmisin kahramanlarina film ceken disney, marvel ve diger sinematik evren sabiplerine burdan sesleniyorum; voltran'in filmini yapinsana lan!

Reca etsem Kafasini sen olusturur musun numb?
Upvote 5
Downvote 0
1

30 ekim 2020 izmir depremi

nushirevan nushirevan · 31.10.2020 16:42 · 842 · #75313
Merkez üssü seferihisar açıkları olan deprem. Son verilere göre 25 kişi hayatını kaybetti, 804 yaralı var. Enkaz kaldırma çalışmaları da devam ediyor. Allah hayatını kaybedenlere rahmet eylesin. Yaralılara acil şifa, hâlen enkaz altında olanlara da Allah'tan yardım diliyorum.
Entry görseli
Upvote 3
Downvote 0
1

yazar ne yazar ne yazmaz

serendipity serendipity · 23.11.2018 16:40 · 3557 · #18796
Her üyemizin bizde farklı yeri ve anısı olduğu gibi sevgili 2.Nesil Yazarımızda da aynı konumlanmalar mevcuttur. Sizler her ne kadar fark etmeyip bugünümü kutlamıyor olsanız bile (tüm sözlük ahalisi+ admin) günün anlam ve önemine binaen; Sözlük sitemizin kuruluşunun üzerinden an itibariyle 2.Ayımızı da doldurmuş bulunuyoruz. 2.Ayımızın ilk üyesi olan sevgili yazarımıza ayağının tozuyla hoş geldiniz diyorum.

-Bana gelmeyen çiçekler size gelsin-
Upvote 4
Downvote 0
2

yazarların yürek sızlatan çocukluk anıları

Nurse Nurse · 22.01.2020 02:10 · 2545 · #72897
Sanırım bu başlığa yazabileceğim çok anım var.

Daha memleketin nadir yerlerine doğalgaz gelmiş o nadir yerlerde oturmadığımızdan biz soba kullanıyorduk.. bir oda ısınıyor. Diğer odalar buzzz. Oturduğumuz oda dışında her yer zifiri karanlık.. daha 1. Sınıfa başlamamıştım..
Günlerden perşembe.. herkes pür dikkat kurtlar vadisini izliyor. Benimse tuvaletim geliyor gitmeye korkuyorum.. odadan çıksam arkamdan kapı kapanacak. Zifiri karanlıkta kalacağım.. ne yapsam ne etsem. Aklıma her zaman kullandığım bahane geliyor.. bekliyorum reklam olsunki abimi ikna edebileyim.. neyse reklamlar başladı.
-Abi ışığa elim yetişmiyor tuvalete gidicem dedim. Duymamazlıktan geliyor. Daha çok sıkışıyorum.
-Abi hadi nolur gel!
yalvardım, yakardım ikna ettim.
Tuvaletin önüne gelince
-abi nolur beni bekle hemen çıkıcam korkuyorum dedim .
- tamam hadi bekliyorum çabuk ol dedi..
Işık hızıyla işimi bitirdim. Ellerimi yıkadım kapıyı bir açtım. Abim içeri gitmiş.. kapı kapanmış. Ben tuvaletin ışığını kapatsam önümde up uzun bir koridor var. içeriye koşana kadar sanki biri beni yiyecekmiş hissi ödümü kopardı.. gözümden bir yaş döküldü. Işığı kapattım şarkı söyleyerek ve aynı zamanda koşarak oturma odasına gittim. İçeri girdim abimin suratında p.ç smile dediğimiz olay. İçimden bissürü beddua ediyorum inşallah sende korkarsın, insallah sende karanlıkta kalırsın.. çocukluk işte ne gibi nedenlerim vardı da o ışığı açık bırakmıyordum yada anneme bu korkudan bahsetmiyordum bilmiyorum..
Upvote 3
Downvote 0
1