Bu şarkıda yer alan Kul Ahmet hikayesi kültürümüzün bir parçasına da temas etmektedir. Eski dönemlerde dervişler sadece dini alanda görev alan kişiler değillerdi; istihbarat teşkilatı ve ordunun birer üyesi idiler. Bu durumda sürekli ölüm ile iç içe yaşayan dervişler kıyafet ve silahlarını da ona göre dizayn etmişlerdi. Bu kıyafetlerden bir tanesi de sarıklarıdır. Sarıklar bir giysiden ziyade, derviş öldüğünde çözülür ve kefen olarak kullanılırdı. İşte Barış MANÇON'nun Ahmet Beyin ceketi isimli şarkısı da bu durumun günümüze uyarlanmış halidir.

Bu uyarlamadaki şahıs derviş değildir ama; dervişler gibi yaşam sürdüren bir şahsiyettir ve bu yüzden kul denilmiştir. Kefen yerine (sarık) ceket giydirilmiştir. Mahalleli bu şahsiyetin sabah erken kalkmasına ve sıcak havalarda ceket giymesine anlam vermekte zorlanmaktadır. Ölen kişinin üzerini ceket ile örtülmesi sonucu ceketin hikmetinin ortaya çıktığını görüyoruz. MANÇO burada bizlere kültürümüzün bir parçasını da hatırlatmaktadır. Günümüzde dahi erkek cenazesinin üzerine ceket örtülmektedir. Buradan şarkıda ölen kişinin erkek olduğunu anlıyoruz.

Ülkemizi diğerlerinden ayıran trafik özelliklerinden biri de budur. Sarı yanar yanmaz arkadaki araçların kornaya yapışması. Sanki pusuya yatmış herkes sarı yansa da kornayla bir senfoni yapsak gibi

orta anlamına gelen arapça kökenli sözcüktür, öğle vaktini kastettiği gibi orta parmak için de kullanılır

massachusetts institute of technology tarafından bukalemunların renk değiştirmesinden esinlenilerek geliştirilen farklı ışık dala boyları altında renk değiştiren boya teknolojisi.

-ya aslında ben pek ilğiden hoşlanmıyorum
+hmm bende zaten çok sıkan bi erkek değilim


-Daha önce hiç bu kadar birinden hoşlanmamıştım
+Ya bende biliyomusun elime kadın elini hiç değmedi


+Dekolte çokmu veriyosun acaba
- ya sanane neyimsinde konuşuyosun


-Wpde aktif olupta niye bana yazmıyosun
+Arkadaşım ders notlarını istemişti(buse,ceren,ayşe)

Üzerine bir cismin ışık yoluyla görüntüsü düşürülen, saydam olmayan düz yüzey, görüntülük.

Yakın kelime olarak kargış etmek

sadece meyve-sebzede değil, akaryakıtta da tanzim satış noktaları olması.

düşünün aklı başında bir insansınız. bir gün inandığınız dava adına hapse düşüyorsunuz. düştüğünüz yetmiyor, bir de dava arkadaşlarınız tarafından görmezden geliniyorsunuz. bu da yetmiyor; zamanında canını yaktığınız odaklar tarafından, Türkiye'nin "bilinen" ikinci telegram deneği oluveriyorsunuz. Basit bir sağlık rahatsızlığı ile gerçekleşen hastane sevkiniz sırasında, deri altı duyargalarınıza piezo elektrik çipler yerleştiriliyor. Farkına dahi varmadığınız bu radyo elektrik duygu kümesi dalgaları, halüsinasyon ve sanrılara neden oluyor. Ancak bir farkla! Halisüne olduğunuz kişi, size mesih olduğunuzu söylüyor ve gelecekten bazı haberler veriyor. Bunlar, elbette verici sinyallerini yayan kaynaktan geliyor. "5 dakika sonra falanca kişi gelip sana filan filan diyecek ey mesih" sesine estağfurullah çekiyorsunuz fakat 5 dakika sonra (önceden ayarlanmış bu) kişi gelip sana zaten anlatılanı deyiveriyor. Yetmiyor, halüsinasyon esnasında farklı mekan ve farklı zamanlardan enstanteneler tecrübe etmeye başlıyorsunuz. Yeterince eğitimli değilseniz, 1979'dan beri NSA saha ajanlarının kullandığı bu yöntemin bir deneği olduğunuzun farkına bile varmıyorsunuz. Edindiğiniz tecrübeler, geleceği şekillendiren haberler size bir ömür öğretilenin yerine geçen bir gerçekliğe dönüşüyor. Bundan sonra gerçeklik algınız, tamamen gelen verilere bağımlı hale geliyor. Deneği yönlendiren ekip, donanımsal bir zarar görmemesi için deneği münzevi bir hayata zorluyor ve etrafına saha ajanlarını da monte ediyor. Böylece dilediğiniz zaman zihnini kontrol edebileceğiniz, gerçeklik algısını tamamen kaybetmiş bir meczup elde ediyorsunuz. Bundan sonra denekle neler yapabileceğiniz tamamen hayal gücünüzle sınırlı.. Örneğin bu videoda bazı propaganda yöntemleri için bir örnek olarak kullanılmış mesela..

bir insan kendi kendisine yetiyorsa, arkadaşı olmasa bile yalnız değildir.

eğer bir insan çok yılışık ve insanlarla çok fazla samimi olmaya çalışıyorsa bu insan boş beleş bir insandır.

aynı şekilde sürekli insanların beğenisini kazanmaya çalışan da boş beleş bir insandır.

yaşamak bir sanattır. bu sanatı da en iyi schopenhauer'den öğreniyorsunuz. kendisini bol bol okuyun derim. en azından yaşamınızın bundan sonraki kısmı anlamlı geçer.

bu arada bugün bunları düşündüm:

insanlar ve devletler gerçekten birbirlerine çok benziyorlar. schopenhauer okudukça bu konunun üzerinde daha çok düşünmeye başladım.

nasıl ki kendi kendine yeten bir insan, arkadaşsız da mutluysa; kendi kendine yeten bir ülkenin de hem içerisiyle hem de dışarısıyla fazla sourunu olmaz.

bir insanın sağlıklı bir şekilde aile kurup çoğalması için varlığının kendisine yetmesi yetmez. kendisi gibi 3-4 kişiyi de besleyecek bir durumda olmalıdır. neticede eşi çalışıyor bile olsa kara gün var, ak gün var. maddi sıkıntı her an kapıdadır.

aynı şekilde devletler de artık serveti kendisinin boyunu aştığı sürece büyürler.

bunun en güzel örneği japonya sanırım. meiji dönemi'ne kadar içe kapanık yaşayan ülke sanayileşip gelişmesiyle kore'ye ve çin'e ve hatta avustralya'ya doğru yayılmaya başlıyor.

elbette bunlar benim kendi düşüncelerim. yanılıyor da olabilirim.