özlü bir söz.

sözcüğün -tüm ekleri çıkarıldıktan sonra kalan- anlamlı en küçük parçası.

Kaba sövgüleri çok kullanan, ağzı bozuk.

Etimoloji:



Osmanlıca şuur anlamını veren Türkçe bilinç terimi bilmek mastarından, Osmanlıca vicdan anlamını veren Türkçe bulunç terimi bulmak mastarından türetilmiştir.

Şuur ise, İnce duygu, anlayış ve bilgi sahibi olduklarından dolayı, insanlardan bazılarına şair denilmiştir. Şair; "şuur sahibi" manasındadır. Bundan dolayı şiire "ince duygu ve ilim" adı verilir. Daha sonra vezinli ifadeler için isim olmuştur.

Demek ki şair olmak için şuur gerekli bence de yani, yoksa nasıl onca güzel duygulu kelimeler gönülde gezinsin kaleme dökülsün şiir olsun.

Yaz ey şair bir şiir olsun
İçinde birde güzeli bulunsun
Gezsin dursun gönüllerde
Arasın sevdiğini bulsun

Yaz ey şair bir şiir
Kalmasın gönüllerde kir
Akan olsun evlerin önünde nehir
Yıkanılsın tertemiz olsun tüm şehir

Yaz ey şair bir şiir gülmeyeni güldürsün
Gülenleri güldürmeyen varsa süründürsün
Ey yârim desin kömür gözlümsün
Gül ey yârim sen iki gözümsün

Mehmet Aluç-Gülveren

Yüzü yere gelecek biçimde

Hangi akla hizmet ettikleri belirsiz dediğim bir mühendislik kafası... Hele ki zaman ayarı düşükse vay tuvalet ihtiyacı gideren insanın haline ???? tam ihtiyaç esnasında yani bedeninizden parça çıkmasıyla birlikte lambanın sönmesi ve bian tereddüte kapılma işte o an başlar tüm öğrendiğimiz egzersiz hareketleri.lamba yanmaz taa ki ihtiyaç bitene kadar.
Kolaylıklar versin...

Gürültü, patırtı

kadayıf silinen başlıklarımdan biri.

Üzülerek söylüyorum ki, ne yazık ki anlamında kullanılır.

Palyaco olur kendileri
Su misali akışkandır kendileri,
Hangi kapta ise o şekli alır.
Öl de ölelim der, herkes ölür de bir o hayatta kalır!