Kim ne der? Diye sorarak yaşamak benim ömrümü perişan ederdi.

nefes darlığı ile başlar her şey. sonrasında tüm vücut giderek güçlenen bir sızı ile sarılır, derken titreme atakları. yaşamak o kadar anlamsızdır ki; kim olduğun, yaşama amacın, hepsinden önemlisi de niye bu durumda olduğun anlamsızdır. elinde var olan tek şey sadece acıdır.
tam bu noktada yol ikiye ayrılır. ya acıyı hissettikçe nefesin daralır ve en başa geri dönersin ya da acının farkına varıp ağlama evresine geçersin.
ağlamak iyidir, hala yaşadığını gösterir. kendini bulduğuna göre, baştaki süreç yavaş da olsa ters yönde ilerlemeye başlar. ve tebrikler tekrar aramızdasın. aklına geldikçe yüzünde tebessüm oluşturan yeni anılarınla birlikte.

unutmadan; hangi yola girilirse girilsin o yıl kış hiç olmadığı kadar soğuk geçecektir.

ismail alpen

Bam Balkon da sıra gecesi yapmak.

kelimeleri israf ediyoruz.

emeviler'in arap olmayan müslümanlara karşı uyguladığı ırkçı politika. Kökü Cahiliye Dönemi'ndeki soy üstünlüğü anlayışına dayanan mevali, “azatlı köle” anlamına gelir. bazı kaynaklarda, bu anlayışa sahip olan Araplar'ın yolda mevâlî ile aynı hizada yürümedikleri, alaylarda önlerine geçmelerine izin vermedikleri, onlarla aynı sofraya oturmadıkları, camilerini ayırdıkları, onların mesleklerine aşağılayıcı bir gözle baktıkları, kızlarını mevâlînin erkeklerine vermekten kaçındıkları ve arkalarında namaza durmaktan çekindiklerine dair rivayetler vardır.

bu politikanın sonucunda islâm'ın yayılma hızı düşmüş, türklerin islâmiyet'i kabulü gecikmiştir.

Sevdim ve dinliyorum alevi müziği falan diye saçmalayanlara ise yalnızca gülüyorum

kimse bulunmaz hint kumaşı değildir diye bir cümleyi sıkça kullanan arkadaşım vardı. kimseye kendinden fazla değer vermez. olması gereken de budur zaten kanımca. yani kimseyi başınıza taç etmeyin, aslında kimse o kadar da değerli değil.

Sarılmak canlı veya cansız yastığa.☺

Ayakları altında ezmek.