vallabilmiyorum

Bir devletin egemenliği altında bulunan toprakların bütünü, ülke

Hazine arayan bir arkadaş somun ekmek büyüklüğünde eski bi sandıkçık bulmuştu. Soruşturduğunda cumhuriyetin ilk dönemlerine ait olduğu tespit edilmiş ama beklenilen kadar ederi olmadığı anlaşılmıştı. Üzerinde osmanlıca yazılar bulunan sandığın içinde çürümüş çaput ve kağıt parçaları ve metal ev gereçleri (kaşık, tarak vs) varmış. Hazineci ya bu arkadaş, birisi 250 lira veririm demiş bakmış ki antik bişey değil satmış bunu bu adama. Gel zaman git zaman bu arkadaşla yıllar sonra buluştuğumuzda sordum bu sandığı, sattığı adamın zengin olduğunu söyledi pişmanlıkla. Meğer bu sandık konuşuyormuş! Adam da sandıkla konuşmak için paranormal olaylara düşkün insanlardan para topluyormuş, iyi de para kaldırmış. Sandığı elime aldığımda böyle birşey hissetmediğim için merak ettim. Adamı buldum, randevu vermek için 250 lira istedi (adam her randevuya ilk ödediği parayı istemiş ironik olarak) Sarı basın kartımı gösterdim, aba altından sopa gösterdim bir iki dakikalığına kabul etti sandığı dinletmeyi. Elime aldım sandığı, söylendiği gibi kulağıma dayadım. Bir şey duymayacağımı bilerek, biraz da az önceki tehditten dolayı sinirli bir şekilde dinlerken sandığın içinden "bırak!" Diye bir fısıltı duydum. "Hö?! Bu ne lan?!" filan derken "bırak beni! Git burdan!" dedi. İrkildim elimden bıraktım koltuğun üzerine. "Noluyor ya?" Dedim tekrar kulağıma dayadım. "Seni öldürürüm!" Dedi. Tüm bildiklerimi unuttum, gerçekten irkildim. Tam o sırada telefonum çaldı. Normalde randevu verilenlerin telefonları dışarıda bırakılıyormuş ama benimki kavga dövüş olduğundan cebimde açık kalmıştı. Telefon çalarken aynı anda sandıktan "dıgıdık dıgıdık" sinyal sesleri gelmeye başladı. Ancak O anda tezgahı çözdüm! Bizim uyanık görüntüsü ürkütücü eski bir sandığın içine mikrofon koymuş, işbirlikçisi de müşterinin nabzına göre şerbet veriyor haspam! "Hadi çarşınız pazar olsun!" Dedim ve çıktım. Doğaüstü olay sayılır mı bilmem ama olayın kıyısından döndü gibi oldum, paylaşayım dedim.

Medreseleri ile meşhur ,eski zamanların bilim kenti.Yuruyerek birçok yeri gezebilirsiniz. Divriği ilçesinde Ulu Camii bulunur ama restorasyondadir. Trafik lambası çok yoktur lakin sürücüler yayalar için durduğuna tanık olduğum şehirdir.Harika bir atmosferi, sıcak insanları vardır.

"Her şey sana gelmek içinmiş.
Bu dünya kalmak için değil, yanmak için.
Sağ elim göğe, sol elim toprağa döndüm.
Hak gönülde imiş, insanı gönülde gördüm."

ab-ı kul

samsun'da bulunan kızılırmak üzerine kurulu baraj.

ikinci dünya savaşı'nda leh ordusunda savaşmış olan bir ayı.

monte cassino savaşı'nda topçu olarak görev yapmıştır.

kendisi esasında askerlerin baktığı yetim bir ayıdır. ama zamanla askerler kendisine o kadar bağlanmış ki en sonunda ayı orduya er olarak yazılmış.

monte cassino savaşı'nda ise birlikteki askerlerin top mermisi taşıdığını görünce askerleri taklit etmiş ve o da top mermisi taşımıştır.

savaştan sonra ingiltere'deki bir hayvanat bahçesine gönderilmiş ve 1963 yılında orada ölmüş.

Sevgililer Günü;
yani başka bir tabirle beden Aşıkları günü,
tıpkı yılbaşı gecesi içkinin ve fuhuşun kol gezdiği ve reklamının yapıldığı ve çok cici gösterildiği gün
(Helal dairesinde olanları tenzih ediyorum)
Sevgililer Günü ve daha birçok akla hayale gelmeyen bizleri Uyutmaya,beynimizi uyuşturmaya yönelik birçok özel günler icat edilmiştir.
bu özel günler adı altında her türlü ticari rant elde edilmekte ve milletimiz yavaş yavaş avrupalılaşmakta, örf ve ananelerimizden uzaklaşmaktayız.
mesela Anneler Günü sizce bir güne mi mahsustur.
peygamber efendimiz ''cennet anaların ayakları altında ''buyuruyor.
Rabbin, sadece kendisine kulluk etmenizi, ana babanıza da iyi davranmanızı kesin bir şekilde emretti. Onlardan biri veya her ikisi senin yanında yaşlanırsa, kendilerine «of!» bile deme; onları azarlama; ikisine de güzel söz söyle.( isra suresi 23)
Sevdiğin bir kimseye güzellikler yapmak ona sevildiğini hissettirmek ve bunu dile getirmek bunlar aslında çok hoş davranışlar.
Nitekim Peygamber Efendimiz (s.a.v.) (helal dairesinde)
“Sevdiğiniz insana sevdiğinizi söyleyiniz”
(Ebu Davud, Vitir 26. Ayrıca bk. Nesaî, Sehv 60) buyurmuştur.
Antik Roma'da sevgililer günü
Şubat ayı kuşların çiftleşme mevsiminin başlangıcı olduğundan, evliliğin ve ailenin koruyucusu kabul edilen “baş tanrı” (haşa) Jüpiter'in kız kardeşi ve eşi olan Juno'ya hürmeten 14 Şubat tarihi tatil günü ilan edilmiş, halk teşekkür babından Juno'ya çiçekler ikram ederdi.
ve 1 gün sonra da Lupercalia Bayramı” başlıyordu. Bu bayram gençler için çok önemliydi
çünkü gençler bu günün dışında karşı cins ile hiçbir şekilde birlikte olamıyordu.
Hangi genç kızın hangi genç erkek ile bir çift (partner) oluşturacağı eski bir âdet ile belirleniyordu.
genç kızlar bir araya gelerek deri papirüs şeritlerine isimlerini yazar ve bir kavanoza atarlardı, çıplak koşu yarışması yapan erkekler de varış çizgisine geldiklerinde isimlerin yazılı olduğu şeritlerden birer tane çeker ve o günü ismini çektiği kızlarla geçirirlerdi.
Eğer çiftler birbirlerine âşık olurlarsa evlenirlerdi ve yuvalarını kurarlardı, birbirlerine ısınamadılarsa ve elektrik alamadılarsa ayrılırlar ve bir sonraki sene nasiplerini ararlardı.
yıllar sonra Papa bu gayri Hıristiyan bayramı yasaklayarak sadece kura çekilişine izin verdi. Ancak artık kuralarda kızların değil azizlerin isimlerini yazılıydı.
Aziz Valentin'in hikâyesi;
İmparator 2. Claudius, Roma'yı kendi katı kuralları ile zalimce yönetirdi. En büyük sıkıntısı, ordusunda savaşacak asker bulamamaktı. Bu durumun tek nedeni aşktı. Romalı erkekler aşklarını, eşlerini bırakmak istemiyordu. Bu yüzden Claudius, Roma'da tüm nişân ve evlilikleri yasakladı.
Aziz Valentine, Claudius zamanında Roma'da yaşayan bir papazdı. Papaz arkadaşı Aziz Marius ile birlikte, Claudius'un yasağına karşın, çiftleri gizlice evlendirmeyi sürdürdü. İmparator bu durumu öğrendi ve Aziz Valentine tutuklandı.
Cezası, sopa ile dövülerek öldürülmek oldu. MS 270'in 14 Şubat günü, Hıristiyan şehitliğine gömüldü. Bu olaydan 226 yıl sonra, 496'da Papa Gelasius, Aziz Valentine'i onurlandırmak için Şubat 14'ü Aziz Valentine Günü olarak belirlendi.
Osmanlı'da hiç kutlanmayan sevgililer günü ,
türkiye'de Cumhuriyet döneminde 1923 yılından itibaren kutlanılmaya başlanılmıştır.
Peygamberimiz (s.a.v.) şöyle buyurmuştur. “Kim bir millete (kavme) benzemeye çalışırsa,
o da onlardandır” (Ebu Davut. Libas.5).
vesselam