Yalan söylemenin bütün dinlerde kabul görmediği herkesçe bilinen bir gerçektir. Yalan sadece İslâm dininde üç yerde caiz olduğu gerçeğini göze alırsak ki bunlar;
dargınlarin arasını düzeltmek, savaşta düşmanı şaşırtmak ve aile içi sorunu gidermek içindir. Peki ya bunun dışındaki yalanlar küçük ya da büyük sorumluluk gerektirmez mi? Elbette büyük bir sorumluluktur. Bunlardan en kötüsü ve en aşağılayıcı olanı bir insana Allah adına yeminle verilen sözlerin sıradanlaştırılması ve sanki hiç önemi yokmuş gibi davranılması. İşte bu ve buna benzer sözler verip tutmayanlar yalancı ve münafıkların ta kendisidirler. Bir genç kızı evlilik vaadiyle üstelik Allah adına yeminle söz verip, aylarca oyaladıktan sonra sözünü çiğneyerek Allah'ı da yeminine alet ettiğinin farkına varmayan münafık kişiler şayet hem dünyada hem de ahirette başlarına gelecek bela ve azapları bilmiş olsalardı böyle yaparlar mıydı?
Ben hiç söz vermedim, o zaman öyle gerekiyordu deyip yakıp yıktığı kalplerden ve harap ettiği dünyadan habersiz olanlar aldıkları ah'lardan habersiz iki gün sonra ağır bedeller ödemeye başladıklarında umurunda olmayan o kandırdıkları insanları hayatlarının sonuna kadar unutamayacaklar. Daha da kötüsü zerre kadar Allah inancı olanlar yalanlarına yüce yaratıcıyı kattıklarıdan zihnen, kalben ve bedenen asla sağlık ve huzur bulamayacaklar. Dürüst olup, insana yakışır bir hayat sürmek varken, büyük günaha ve azaba düşmek akıl işi değildir Kur'an'ı Kerim'de peygambere hitaben; " Emrolunduğun gibi dosdoğru ol" emri, dürüst, güvenilir ve yalansız bir hayat yaşamak demektir ki, bir anlamıyla da insanları yaşatmak demektir. Kalpleri yakıp yıkmaktan yine o kalplerin sahibi olan Allah'a sığınalım.
Sevgilerimle,
giriş yap
kayıt ol
0
0
