Kuyruk sokumu bölgesi, popo, makat.

Linkin park grubunun efsaneleri arasına giren şarkı.

Yer yer şiddetli, yer yer hafif şekilde maruz kalınılan durumdur.
Presleme etkisi yarattığı zamanlar vardır.
Bir yanda toplumsal baskı, bir yanda özgür irade arasında preslenen bireyin hali ne acıdır.

Tartı

melek subaşının doğum tarihidir.

"Resul eliyle âzâd” o sahabî sultanı
Anlatmadan geçemem size ondan bir anı

Adaletin cihanı ışıttığı bir günde
Diz çökerdi Kisralar kölelerin önünde

Acımasız ateşe tapar yanar yürekler
Çatlardı saraylarda gurur yüklü direkler

Ayakların zemine ulaştığı bir yerde
Kurtuluş muştulanan o kutlu seherlerde

Çınladı ezanlarla aydınlanan şafaklar
Ilgıt ılgıt şenlendi çarşı, pazar, sokaklar

Melce buldu yetimler Halife-i Cihân'da
Karar kıldı adâlet ateşperet İran'da

İşte günlerden bir gün o Selman-i Farisi,
Ömer emriyle oldu Medayin'in valisi

Vali iken o sultan, halka huzur saçardı
Bir garip mütevazı insan gibi yaşardı

Oldu sevgi bayrağı, sonsuz şefkatin eri
Görmedi böyle vali Medayin çoktan beri

Bir haksızlık olmasın diye dikkat nazarı
Günboyu dolaşırdı gezer çarşı pazarı

Adamın biri bir gün almış biraz zahire
Hamal bulup taşıtmak maksadı ki, habire

Sağa sola bakarak bir hamal aramakta
Bakar ki dikiliyor bir adam ortalıkta

"Bakar mısın a canım, şu yüke dalmaz mısın?
Eve kadar götürüp paranı almaz mısın?"

Dedi baktı yüzüne sevgi denizi sandı
Gönlünde anlaşılmaz bir garip ateş yandı

"Nedir bu halim?" deyip daldı biraz hüzüne
Ansazın bakakaldı o hamalın yüzüne!

Ağır yükün altında kesik kesik nefesler
Yürekten kopup gelen zikre benzeyen sesler

Ne görsün adamcağız? "Bu Selman-ı Farisi!"
Yük taşıyan hamalmış, meğer şehrin valisi!

Beyninden vurulmuşa döndü çuval sahibi
Yalvarıp durdu nâçar "aman sultanım!" dedi

"Fark etmedim zatını binlerce özür sana!
Bağışlayın sultanım, yükümü verin bana!"

“Israr etme kardeşim” dedi sahabi Selman
“Bir vali ki devlettir, devlet de her derde derman.”

"Göster bana evini bırakayım kapına
Bir taş da ben koyayım senin hayat yapına"

"Hem vazife bilip de sırtlandığım bir yükü
Hedefine vardırır, bırakırım ben çünkü"

Yalvarsa da çaresiz, Selman vermez çuvalı
Adam mahçup, perişan, yüreğinden yaralı.

Varıp Selman kapıya yükü koyunca yere
Adamcağız davrandı cebinden ücret vere

Zenginliğin verdiği nefsanî taşkınlıktı
Para vermesi onun, temelli şaşkınlıktı

Selman dedi: "Ey kişi! Var ekmeğim ve aşım,
Ben ücreti neylerim, bana yeter maaşım"

müziklerin tadını alarak ve renklerini hissederek benim de sahip olduğum algı.

sıfatların da tadını alabiliyorum, o da ilginç bir durum bence.

Paracıklar paracıklar katlansın hep paracıklar.

evimin balkonudur.
saat tam 00:00 ı gösterdiğinde balkona çıkıp, yalnız geçirdiğim 26. yılbaşı şerefine köpek öldüren şarap ve tütün kombosunu tekrarlayacağım.

kendisini hiç bıktırmadan defalarca dinletebilecek bir ados cm şarkısı.



Gönül tandansını senden mi sorucam?
Şeref alâsını bizlerden bulacak
İstersem durucaksın istersem boğucam
Söyle şimdi nasılmış öfkeyle uyumak
Her şeyden arın bugün, şiddete sarıl bugün
Halin ağız dolusu küfürken sukunet ağır bugün
Söyleme sağır bugün Adem sana kahır bugün
Edebali gelse akıl başta değil bugün
Kan saç yar elim düşmanlığa gittiğinde
Külleri düğün çiçeği gibi başından döktüğünde
Kaşından gözlerinden insanlığı söktüğümde
Yaşayabilir misin sanki ben sırtığımı döndüğümde?
Raskolnikov'um, beni böldüysen korun
Ceset kadınlarla duvarlar ördüm kesildi yolun
Ağzımın kenarından tüten şey insanlığım olur
Bu defa kusura bakma, pek hoş değil konu

Göz kan çanağı dağılır parçaları
Karanlık alçalır şu elimden al canını
Yazarken dişlerimi sıkan şu öfke öz kızım olur
Ona bakmayın, siz ona bakmayın

Efkar içimi eritmiş bir intihar
Türbülans ve infilak hayat benden uzakta
Bu kez büyük darbe aldık boş yere yandık hem de
Tanrı bize bu kıyamette çok mesai yazdı
Kes bari aksın suyu hayatın kızıl firari
Bu yürek çok karanlık girme gayri ihtiyari
Kıvrılır orta yerinden en güçlü insan hali
Omuzlarımı kaplıyor bu cinayetin ilmihali
Kal, git, dön budur insanlara bağ bozumu
Yaşamak ifakattir ölmek ise son doğumum
İnsanca alma nefes mağbadına koy soluğu
Bahanen tükendi şimdi saklar seni kendi bokun
İsfendiyarım gözüm hiç görmedi yarın
Bu in tenim karşısında devrilir senin diyarın
Gitme zamanın ve ben zalimi oynamak zorundayım
Zaman bir ilaç değildir bilakis cezadır

Göz kan çanağı dağılır parçaları
Karanlık alçalır şu elimden al canını
Yazarken dişlerimi sıkan şu öfke öz kızım olur
Ona bakmayın, siz ona bakmayın
-
Kusura bakma pek hoş değil konu