Doğu karadeniz bölgesinde bulunan ilimiz. Bence ülkemizin en yeşil alanları burada. Özellikle borçka'yı baya beğendim.

sahte liderdir. diktatör devlet yönetiminde veya başka bir alanda: başarıları hep kendine mal eder. bilgiyi ve bildiğini saklar. hatasını kabul etmez, hata yapanı da affetmez. kendinden ve aile fertlerinden başkasını düşünmez. herkesin kendisi gibi davranmasını ister. en basit sorunu bile karmaşık hale getirir. dinlemeyi bilmez ve hep konuşmaya bayılır.

Ahmet Mahmut Ünlü. Mahmut Ustaosmanoğlu’nun öğrencisidir. Çelişkili ifadeleri vardır, örneğin bir konuşmasında satrancı överken diğerinde fazlaca yermektedir. Cennete gideceğini düşünmektedir. Geçenlerde de Menzil tarikatından birinin protez kolunu öpmüştür.

kıpırdayan, sallanan gibi anlamlara gelen avestaca kökenli sözcüktür. deli anlamında da kullanılır.

bir üstteki yazar arkadaşın anlatımından sonra katana yı ağır yük taşıyan iri at cinsi olarak bildiğim ve daha çok iri yarı, yapılı kadınlara Katana gibi oldun artık! diye hakaret edildiği şekliyle öğrendiğim için kendimi çok bilgisiz, sığ hissettim be sözlük.

hep kendime şunu soruyorum ?

Bu kanalda görev yapan,pozisyonu olan insanların hiç mi eş,dost,akrabası yok ? insan içine nasıl çıkıyorlar ?

akşam evlerine gittiğinde.hiç mi kendilerini izleyip ben bu ahlaksızlığın bir parçası olmayı nasıl kendime yedirebiliyorum demiyor ?

Ödenen hangi bedel,insanın kendisine bunu reva görmesinin karşılığı olabilir.

Ancak unutulmamalıdır ki, zamanında bunun bir benzerini Saman yolu kanalları yapıyorlardı ! ve bakın şuan bırakın insan içine çıkmayı, isimlerinin anılması bile suç !

Evrensel bir gerçek var. ''yanlış saat bile,günde iki kez doğruyu gösterir'' bunu da mı duymadınız be insafsızlar.

A haber kadar, Halk TV'de bu akıl tutulmasının bir benzerini yapıyor. ''al birini vur ötekine ''

Gürültü, patırtı

la size nota bize hayat felsefesidir

Norveçli yazar knut hamsun'un bir kitabıdır.
Adından da anlaşabileceği gibi aç bir adamın hikayesi. Klasik bir tabirle çok etkilendim o kadar çok etkilendim ki kitabı okudugum zaman boyunca yeme isteğim arttı. Büyük bir iştahla yedim sanki aç olan benmişim gibi yedim, yedim ve kilo aldim. Karakterin açlığı benliğimize işliyor, yazar öyle güzel hissettiriyor ki... Bende kendimi hep aç zannettim ama terazide yükselince farkettim ki değilmişim. Neyse ki kisa bir kitap okudum bitti beynimde normale döndü.

Parka varana kadar yokuş çıkar yorulursunuz. Oturup dinlendikten sonra çıkmak istersiniz, çıkana kadar yine yorulursunuz. Öyle böyle yokuş değildir.