Claptone ve nathan nicholson yapımı güzel bir parça.

Rusya'nın Habarovsk şehrinde Avrasya Halter Şampiyonası'na katılan Yaroslav Radashkevich isimli Rus sporcu antrenman yapmış ve toplam 250 kilogramlık ağırlık yüklenerek ardından korkunç sakatlık yaşandı.

Hastanede tedavisine başlanan Sporcunun her iki bacağında da kırıklar olduğu, normal hayatına devam edebileceği fakat bundan sonraki yaşamında artık spor yapamayacağı açıklandı.

Başlıkla aklıma geldi Ne diyor queen show must go on adlı efsanevi parçasında?

Inside my heart is breaking
My make-up may be flaking
But my smile still stays on

Not: benim de aklımda ne çok tetiklenmesi gereken şey varmış ya hu. Teşekkürler canım sözlük

Ortaya karışık.

Türkiyenin rezil politikası zerre ilgilendirmiyor beni. Bu kafalar oldukça da bi halt olmaz. Saldıralım denmiş!!! Ordumu var?
Ya bi dakka ya ben her boka saldıralım asalım keselim diyen, eli satırlı ağzı küfürlü sürekli insanları provake edip sokaklara dökmeye çalışan insanları sevmiyorum. Paçalarından ucuzluk, cehalet akıyor.

Can çekişen ülkeyi daha da bokun içine çekmeye çalışıyorlar.

Limon, yıl boyunca büyümeyi sürdüren, kışın yapraklarını dökmeyen küçük bir ağaç türü ve bu ağacın meyvesidir.

Cumhuriyet Halk Partisi, 9 Eylül 1923'te kurulan, Atatürkçülük ve sosyal demokrasi görüşlerini benimsemiş bir merkez sol Türk siyasî partisidir. Parti tüzük ve programında belirtilen bu görüşlerin yanında sosyalist ve sosyal liberal eğilimler de barındırmaktadır.
12 eylül 1980 sonrası bir dönem kapatıldı tekrar açıldı.
Kuruluş tarihi: 7 Eylül 1919, Türkiye
Genel merkezi: Ankara
Genel Başkanı. Kemel kılıçtaroğlu.

Zarar vermeyen, zararı dokunmayan

Kimsede hiçbir dert yok gibi, şarkılarda söz yok aşktan başka...
Ayben başkan rapin de geçen bu sözlerle özetliyor gibi sanki yani dimi

Otobüsteyim. Otobüs firmasına da yeterince gıcık olmuş haldeyim. Neyse bunlar önemsiz. Ruhumu vicdanımı rahatsız eden bir olay var ve bunu anlatmazsam içimde büyüyecek.
Ankara'dan göçtüm izmir'e. bok var çakallık yaptım 4 gün ankara'ya gidiyorum. Ankara'daki en yakın arkadaşımda 1 hafta önce göçtü buraya. Sağolsun otogara beni o bıraktı. Otogarda da bi aile dostlarının kızıyla karşılaştı. Aynı otobüs , karşılıklı koltuklardayız. Tekli koltukları seviyorum otobüste. Daha rahat. Önümdeki amca ahır gibi kokmasa daha iyi tabi. Kişisel bakım önemli. Rezil,pislik herif. Neyse konumuz bu değil. Otogarda asker doluydu. Otobüse bindik,yerimde bi genç oturuyor. Asker kanımca. Burası benim yerim dedim. O da kendi yeri olduğunu belirtti. Peron numarasıyla koltuk numaramda aynı. "21". Emin misiniz dedim evet dedi o sırada biletini çıkardı. Bilet bastırmayı sevmiyorum. Doğaya zarar veriyorum gibime geliyor. Ben tam gidip muavinle atışacakken bi ses yükselmesi geldi. Meğerse peron numarasını koltuk numarası sanmış ama yanımdaki bayan arkadaş ben daha ne olduğunu anlayamadan çocuğa bağıran bir ifadeyle o peron numarası görmüyomusun koltuk numaran 33 diye söylendi. Utandım. O çocuk adına utandım. Kendim adına utandım. Birşey diyemeyişime kızdım ve vicdan azabı çekiyorum. Bilmeyebilir ne varki o kadar sinirli bir ifadeye. Ne bileyim. Çok üzüldüm.