Kuyruk sokumu bölgesi, popo, makat.

kendisi uğruna yaratılan eserlerin en iyileri, en güzelleri yaratanın kendisi için yaratma çabasına girişmesi sonucu meydana gelmiştir. kısacası, sanat, sanatçı içindir denebilir.

Gün bitmeden ölüm yıl dönümünde şu şiiriyle analım cansever'i:

Önemli bir olayı veya büyük bir kişinin gelecek kuşaklarca tarih boyunca anılması için yapılan, göze çarpacak büyüklükte, sembol niteliğinde yapı, abide

Diriliş ertuğrul

icraatleriyle gönüllere taht kurmuş, milliyetçi kökenli ankara büyükşehir belediye başkanı. melih gökçek ve tayfasını illallah ettiren kişi.

Aşırı politize olmuş memleketimde, apolitik olması gereken meslek erbabı. Bakın ölümüne tüm türkiye'nin üzüldüğü sanatçılarımız vardı bizim. barış manço ile cem karaca'nın ideolojileri birbirine terstir mesela. Ancak her ikisi de vefat ettiğinde, her ideolojiden insanı üzmüştür. Bunun sebebi elbette büyük sanatçılar olması ama bir o kadar da politize olmadan, tüm türkiye'yi kucaklayıcı beyanatlar vermeleridir. Başka bir deyişle sanatlarını, belli bir ideolojiye peşkeş çekmeden yapmışlardı. Bugün aynı dönem sanatçıları olmasına rağmen, kemal sunal'ı sevenlerin sayısı, ilyas salman'ı sevenlerden çok daha fazladır. Çünkü kemal sunal, halkın problemlerini masaya yatırırken ideoloji gözetmeden, pragmatist eleştrilerde bulunuyordu. Oysa salman, hedef gösteriyor, hakaret ediyordu.

1936'da Yahudi yönetmen carl ebert'in, ülke topraklarına girdiği andan beri zerk ettiği "sanatçı muhalif olur" tezi yüzünden, sanatlarını ileriye taşımaktan yoksun yetkinlikteki tipler, belli bir siyasal yapıyı arkalarına alarak ilerlemeyi tercih ettiler. Bu da zaten politize olmuş toplumun sanat anlayışında derin çatlaklar oluşturdu. "Senin mahallenin soytarısı, benim mahallemin sanatçısı" kalıbı, alttan alta memleketteki sanat anlayışının girdiği dar bir kaba dönüştü.

tarık akan büyük sanatçıydı ama ateist olduğunu ilân ederek, bir siyasal yapıya dahil olarak tüm türkiye'nin sanatçısı olma şansını tepmiş bulundu.

ahmet kaya eşsiz bir müzisyendi ama bir etnik kökenin etrafına toplanan terör yuvalarının, bilerek ya da bilmeyerek oyuncağı hâline dönüştü.

ferhan şensoy tuluat tiyatrosunun yaşayan son temsilcilerindenken, muhalif olmayı dümbüllü'nün kavuğunu verme şartı olarak algılıyordu.

Bugün şener şen hâlen büyük bir sanatçıysa, siyasal fikrini kendine sakladığı, hiçbir ideoloji çatısı altında durmadığı içindir.

Hiçbir siyasî görüşün imaj yüzü olmayın ey sanatçılar! Sanatınızın yüzü olun.

mini cooper,
kısa ve uzun mesafede çok yakan cinsten.

dimitrie cantemir'in yazdığı bir osmanlı tarihi kitabı. 1734 tarihinde londra'da basılmıştır.

eğer önsözünden yanlış anlamadıysam esasında bu kitap rus çarı deli petro için bir rapor şeklinde hazırlanmış ki ruth benedict'in the chrysanthemum and the sword isimli kitabıyla az çok benzer üslupda yazıldığı için bence de bu kitap ilk başta bir rapor olarak yazılmış. dilinden çok belli oluyor. londra'da basılması ise kitabın yazımından çok daha sonra olmuş.

romanya devleti tarafından basılan bir versiyonunu okudum ben bunun. ama kapak tasarımı kur'an gibi olduğundan insanlar benim kur'an okuduğumu falan zannettiler hep. o da ilginç oldu. neden öyle bir cilt yapmışlar çok anlamadım.

"avrupalılar osmanlı'yı nasıl görüyordu?" diye merak edenlerdenseniz okuyun derim kitabı. bir avrupalının 200 tane cariye alan kırım hanı karşısındaki şaşkınlığını görün.

çoğu bilgi zaten lisede falan öğrendiğimiz osmanlı tarihi bilgisi. kitabın en ilgi çekici yanı dimitri cantemir'in olayları yorumlaması kısmı.

bir de "han" kelimesini "chan" şeklinde yazdığı için ilk başlarda japonca'daki "chan" ile karıştırdım.

Öyle laflar ve iftiralara maruz kaldım ki... Neyse ki sevdiğim saydığım ve boş olmayan insanlar burada...