Sevip de kavuşamayanlara mı ağlasam; vatansızlara mı, başını sokacak ev bulamayan evsizlere mi; savaş mağduru çocuklara mı; vücuduna istemediği kirli ellerin dokunduğu, zorla sahiplenilen kadın ve çocuklara mı ağlasam yoksa açlık yüzünden ölenlere mi, bu vatan için şehit olan mehmetçiklere mi, yetim kalan çocuklara mı, fakirliğin verdiği bin türlü sıkıntıyı, mahçupluğu yaşayan ailelere mi ağlasam; yoksa şiddet ve eziyet gören kadına, çoçuğa, yaşlılara mı;küçücük yaşta hayatının baharı elinden alınan zorla evlendirilen çocuk gelinlere mi; evlat acısı yaşayanlara mı; derdinden çıkış yolu bulamayıp intihar edenlere mi; hayatı tek başına sırtlayan yalnızlara mı ağlasam; yoksa hastalığına şifa bulamamış hastalara mı; umudu elinden alınıp çaresiz bırakılanlara mı; huzur evlerine mahkum olmuş yaşlılara mı; anne baba sevgisi görmemişlere mi ağlasam ya da sırf inancından dolayı zulüm gören O'na inanmışlara mı ağlasam bilmiyorum. Galiba hepsine birden ağlıyorum biraz da hicap duyarak istemsizce kendi dertlerime ağlıyorum. Ve tüm mazlumlar için O'na sığınıyorum.

Teyze, dayı, hala veya amcanın erkek çocuğu, erkek yeğen.

Bir süre sonra geçiyor. her şey gibi bir sonu oluyor bunun da. uzun da sürse yerini başka şeyler alıyor.

Bütünüyle çıplak, çırılçıplak

Kitaplarını çevrildiği her dile özel olarak düzenleyen yazar.

Erken olarak

Abi bu kelime nedense bana sadece don brown u hatirlatiyor

Eski gazetecidir, eskiden medyada daha çok görünen bu doğan görünümlü modifiye şahsiyet, son olarak “ezan kutsal değil” diye yaptığı soysuzca açıklamanın sahibidir. Bu tür açıklamalarıyla olumsuz da olsa hak etmediği ilgiden memnun olduğunu düşünmeye başladım.

Pazardan alınan muzun gazete kağıdına sarılıp, poşete öyle konduğu, alamayanların, görenlerin canı çekmesin denildiği, toplumda nazik ve ince ruhlu insanların daha çok olduğu zamanlardır. Yılbaşı akşamlarında hazırlanan kocaman meyve kasesinin en üzerine özenle yerleştirilirdi. Yaşlandık sanırım. Yaş aldık sanırım.