Benim yapabildiğim bir eylem

toplu taşıma vs. gibi kalabalık ortamlarda kitap okuyamazdım. ta ki mercan dede dinlerken bir şeyler okuyarak daha fazla keyif aldığımı fark edene kadar.

genelde tarih,orta doğu ve biyografi üzerine kitaplar okumaya severim. mercan dedenin yaptığı müzik insanı içine alıyor ve bir hayal kurmanızı istiyor. bunu dinlerken okuduğunuz hikayenin kahramanı oluyorsunuz. olayların geçtiği tarih ve mekanı yaşıyorsunuz.

hatta öylede garip bir durum olmaya başladı ki, bazen sadece mercan dedeyi dinlediğimde elimde bir kitap olmasa bile bilinç altım beni anında ele geçiriyor. üzerimde en çok etkiyi bırakan kahramana dönüşüyor ve binlerce yıl evvelde o anı gerçekmiş gibi yaşıyorum.

1982 Anayasası'nın dördüncü bölümünde yer alan 'seçme,seçilme ve siyasi faaliyette bulunma hakları' başlıklı 67. maddesi 'Vatandaşlar, kanunda gösterilen şartlara uygun olarak seçme, seçilme ve bağımsız olarak veya bir
siyasi parti içinde siyasi faaliyette bulunma ve halkoylamasına katılma hakkına sahiptir.' hükmünü haizken seçimler siyasi faaliyet değildir demek anayasayı bilmemek ve bu milletle dalga geçmek demektir.

'Bir kar yağar ince ince
Komandonun hali nice' demeye inceden inceden on gün.

Bir konu üzerinde, belli kural ve yöntemlere uyularak yapılan tartışma.

saçma sapan konuşma la

Öğütleme, yol gösterme

Sır saklamak, analiz yapmak, rol yapmak. Özellikle son kısmı iyi yaparım.

bizim hikaye adlı dizisinin dün yayınlanan bölümünde, hırsızlık aleni bir şekilde şirin gösterilmiştir.



Arabayı çal, çiftliğe dalıp hırsızlık yap, sonra ''ailecek piknik keyfi''

oldu..

Tabiri caizse böbrek yatakları infilak edecek... Seçim öncesi zam böyle ise seçim sonrasını düşünemiyorum...

kaynak

1. nesil güven sözlük yazarı.

Bir çok konuda birinci nesil olmayı kaçırmışlık hissiyatımı benimle paylaştığını varsayıyorum. Herkes trene binip giderken biz, kasabanın, tren istasyonunu görmeyen bir bölgesinde bahçemize salatalık-domates fideleri ekiyorduk. Sonra bize trenlerden, yollardan, yolculuklardan bahsettiler. Genel itibarı ile dinledik, gıpta ettik. Haset etmedik, nefret etmedik.

Bir gün, ama inanıyorum ki bir gün, bir tren yolculuğu başlarken ben ve nightfall istasyonda, peronda bekleyenlere el sallayarak o seyahate çıkacağız. Çok az kaldı, nefesi ensemizde adeta. Sonra o tren kuş uçmaz kervan geçmez çöllerden, geçit vermez zannedilen ulu dağların bilinmeyen geçitlerinden geçecek. Nehirler şelalelere dönüşecek, ağaçlar ormanlara. Bir çocuğun her ilk gördüğü şeydeki hayreti ile gözlerimiz büyük büyük izleyeceğiz tüm manzaraları.

Fakat sadece iyi insan olmak yeterliyse bu hayat için, onu trene binmeden de başarabiliriz zannediyorum. Hatta nightfall için, başardığını...