Buraya hiç entry girilmemiş olması biraz üzse de pes etmek yok.
:')
İlk oyun Hanoi kuleleri.
Diskleri diğer çubuğa taşımanız gerekiyor. Bunu yaparken büyük disk küçük diskin üstüne gelmemeli. Temel kural bu.
Bunu en az sürede ve en az hamlede yapmalı.
Buyurunuz

Abd'de polis şiddetine kurban gidenlerin en etki yaratan ismi.



Gözaltı işlemleri sırasında, üzerinde 2 adam, elleri bağlı olduğu halde boğazına basılıp nefessiz bırakıldı ve kameralar önünde katledildi. Beyaz bir polisin, savunmasız bir durumdaki bir siyahi vatandaşı daha öldürmesi, bardağı taşıran son damla oldu. Abd'de minnesota eyaletinde başlayan ırkçılık karşıtı eylemler, ülkenin her yanına sıçradı. Ülkede kaos hüküm sürerken, yağma olayları ve artan şiddetle iş içinden çıkılmaz bir hale sürükleniyor. Başkan Trump, geri adım atmadığı gibi gerilimi körükleyici ifadelerde bulunuyor. Ülke tarihinde nadir görülen, ordunun (ulusal muhafızlar) sokağa inmesi, olayların ciddiyetini de gözler önüne serdi. Beyaz saray önünde yüksek duvarlar ve setler çekilmiş olduğu iddia ediliyor.

yiyin birbirinizi ete para vermeyin

Halk Yazınında bir kişiyi, durumu, olayı acı, iğneleyici, alaycı bir dille yermek amacıyla yazılan biçimsel yönden koşmaya benzeyen şiir.

Frank gallagher'ın bir zamanlar üniversite okuduğu gerçeği.

Meyve mi meyva mı

Malazgirt zaferinin fatihi Alparslan 1072 yılında hain bir suikast ile vefat etmiş ve yerine oğlu Melik şah gelmiştir. her iki liderin vezirliğini de büyük vezir-i azam Nizamü mülk yapmıştır. devletin düzeni ise halen bir çok siyaset bilim insanı tarafından kaynak olarak kullanılan Nizamü mülk'ün eseri siyasetname sağlanmaktaydı.

Sağlamı bizim bölüme denk gelsin diye sekreterlik katında birbirimize girdiğimiz son teknolojik ders aracı. Şimdi tam müzelik..

Özgürlük heykeli

itiraf köşesi

'Bir pazartesi sendromu dayatmasıdır gidiyoruz'a uyandığımız sevimli bugünümüz...

Aslında toplum baskısı olmasa sevecek gibi oluyor ancak hevesim kaçıyordu. Halbuki diğer günlerin bugünden farkı varmış gibi de üvey evlat muamalesi yapıp, kenara da attığımız da cabası.
Kırılan gururu, bir pazartesi olmanın acı yükünü senelerdir sırtında yaşadığını neden görmezden gelirdik ki? Beş parmağın biri acısa diğerleri de acımayacak mıydı? Evin en büyük çocuğuna yüklenen sorumluluklar ve tün haksızlıklar gibi neden tüm suç 'pazartesi' diye hiçbir vatan evladı sormayacak mıydı?
Daha dün 'Pazar' da ne oldu?
Yine hiçbir şey yap(a)madan bütün günü iç geçirerek, yine sil baştan olmayan hesaplarla umudu bir ertesine yani 'pazartesi'ne bırakmadık mı?
Hele Salı…
'Kötü, pis, ıyykk ' günün ertesi olan ama hiçbir günah bulunmayan o sinsi gün. Hiç aklınıza gelmiyor değil mi? Yediğiniz acılar bile günler belki aylar sonra çıkıyorken, ne oldu da saatler 00.00'ı henüz geçerken, külkedisi misali balkabağına dönüşüp hiçbir şey olmamış gibi 'günaydın tatlı Salı' modunu yakalıyor!
Halbuki şans verseniz; Belki Perşembe akşamı olduğu gibi, ada çayı tütsüsüyle arındırdığınız odanızdan Duman'ın –kırmış kalbini- şarkısı eşliğinde, 'yıkılmadım işte burdayım!' gururuyla camdan seyrederken ışıklı şehrini, boğazından geçen salepin tarçın kokusu Pazartesi de yakabilirdi.
Kim bilir. Belki de birgün…