Şaşma ve korku bildirir.

kabalık
ter kokusu

Karadeniz bölgesinde aidiyetini M.ö.3000 yılına uzanan Türk tarihinden değil, taaa 13.yy'dan alanların; bir millete mâl olmuş isimlerini kullanırken, "bu aslında coğrafik bir tanım"a getirme söylemi. doğrudur, kürdistan da özünde coğrafik bir tanımlamadır ama bugün sosyal yapıda anladığımız manası bu değil, değil mi? bir kürt, "ma ben diyar-ı bekir'im" derse bu bir coğrafik aidiyet tanımlamasıyken, "biz mezopotamyalıyıh" derse bu bir etnik aidiyet tanımıdır. karadenizli bir yazar "iskitim, kimmerim, kıpçakım" derse sorun yok. "pontusum" derse oraya bir ünlem işareti koy, bırak..

cumhurbaşkanı erdoğan Yerel Yönetimler Sempozyumu'nda yaptığı konuşmasında, “Deniz kenarlarını, orman alanlarını betona çevirme gayretinde olanlar var. Çevre ve Şehircilik Bakanıma da söylüyorum kimsenin gözünün yaşına bakmayacaksın yıkmaksa yıkacağız.” dedi.
acaba bu bölgelere inşaat yapılması için gerekli ruhsat ve izinler kimler tarafından verildi merak ettirmiş söylemdir.

Attila ilhan
Kaptan 4

Cenovaya indiğim sabah seni katiyen göremezdim
aklım başımda değildi küfür gibi huzursuzdum
herkes beni unutmuştu ben kimseyi unutmamıştım
zehra'yı unutmamıştım allahsız gözlerini unutmamıştım
sol böğrüme sanki çıplak bir hançer saplamışlardı

şimdi benim gözlerim paris'te marivaux sinemasında
bir çift kara maça gibi yorgun ve uykusuz
ellerim derseniz marsilya'da garsonla hesaplaşıyor
martini-cin seksen frank on frank da servis
kalbim derseniz onun nerede olduğunu bilmiyorum
hiç kimse kalbimin nerede olduğunu bilmiyor
nihayet seni terk edip gitti diyebilirsiniz

benim acılarım ilâhlar gibi şiirlerimi doğuruyorlar
onları karanlıkta bembeyaz gözleriyle görüyorum
karanlıkta seni görüyorum dudaklarına ellerimi sürüyorum
seni kollarımın arasında tutuyorum ağzından öpüyorum
ikimiz birdenbire austerlitz garı'na gidiyoruz
austerlitz garı önüne bakıyor bizden utanıyor
bir trene binmek rastgele defolup gitmek istiyorum
trenin barında alnımı yağmurlu camlara dayamak
küstah bir duble birayla karşılıklı oturup ağlamak
kalemimde mürekkep kalmıyor insanlar beni görmüyorlar
insanlar kendilerini kaybetmişler onlara acıyorum
ümitsiz bir akrep gibi ben aynı zamanda mağrurum
samaritain'in ışıkları ocağıma düşmüş yalvarıyor
bir roman için fevkalâde oldukları düşünülebilir.

sen bir paket gauloise aldın bir paket mavi gauloise
bense on frangımı amerikan bilârdosuna kaptırdım
seine kıyısında mırç büyük bir hayal kuruyordu
seine kıyısında üçümüz sarhoş bir hayal kuruyorduk
mavi bir ışık vardı ben işte onu kaybettim
ben gölgemi kaybettim max jacob'un şiirlerini
sen avucunda bir lokma rüzgâr tutuyordun
bu rüzgâr için şairliğimi hınzırlığımı kaybettim
aklımdan sen geçiyorsun bir bulut gibi geçiyorsun
dün gece ezberimden çehreni defterime çizdim
sen belki hakikaten bir bulut gibi yolcusun

marsilya'da bir akşam soğuktan tir tir titredim
peter cheyney'in bir kitabını bir kahvede soluksuz bitirdim
vapur ertesi gün saat beş'te kalkacaktı

ölümüm herkesinkinden başka türlü olacak
bunu alahım gibi aşikâr biliyorum
kim ne derse desin biliyorum içime gün gibi doğuyor
on bir gün aç ve susuz gözlerinin içine bakacağım
on ikinci gün jiletle damarlarımı keseceğim.

Beli olan

edip akbayram eseri

"neden saçların beyazlamış arkadaş"

meyhanede hiç bulunmadım ama meyhaneden adam aldığım çok olmuştur.

eş cinsellik propagandası olabilir, güya gizli eşcinseller var diyerek daha yaygın olduğu yönünde bir kanaat uyardırarak meşru ve kabul edilebilir olması isteniyor olabilir, herşeyiz gizlisi var zaten, gizli şeker mesela, bence fazlaca takılmamak gerekir.

Kendi kimlik numaramı 3+2+2+2+2 ile ezberleyerek sosyal ve müzikal, anne ve babamın kimlik numarasını 3+3+3+2 ile ezberleyerek müzikal ve dil bilimsel zekaya sahip olduğumu kanıtlamış bulunmaktayım.

Tuhaf olan şu ki ritim duygum sıfır olduğu için müzikte berbat ötesi bir yeteneğe sahibim. Kapı tıklamasını bile beceremem.