"diloloji olması gerekmez mi yani mantiken?"

her insanın yapması gerekendir.

eğer avrupa devletleri "ne yapalım canım, osmanlı tuttu tüm ticaret yollarını. kadermizde bu varmış" deseydi eğer osmanlı toprakları lizbon'dan başlardı.

hayat sürekli bir akış halindedir. kimseyle vakit kaybetmeye değmez.

bunu anlamam yıllarımı aldı.

Lise 2 de karşıma bir öğretmen çıktı. Sadece öğretmen değil arkadaş, abi, sırdaş, her şey oldu bana. Tabi o zamanlar ergenliğimi zirvede yaşıyorum. Ağlarken gülüyorum, gülmekten konuşamazken hıçkırarak ağlamaya başlıyorum, duygularım değişken, hep uç noktalarda.. Neyse genel anlamda derslerde susmayan heyecanlı tiptim. Bahsettiğim öğretmende almanca öğretmeniydi. Önceden bildiğim bir şeyi söylerdi ben heyecanlanıp atlardım biliyorum diye. Dersi hocayı okulumu çok seviyordum. Sonra birkaç kötü olay oldu. Bozulmaya eğilimli psikolojim, altüst oldu. Zırt pırt ağlıyorum, kendi kendime triplere girmişim. Bir cumartesi günü etütte sadece ben Almancayı seçtim. Geçtik sınıfa öğretmenim anlattı ben dinledim. Tabi eski heyecanımdan eser yok. Noldu dedi anlatmaya başladım. O zamanlar yine aşk acısı çekiyorum. Bak dedi, aldı eline kalemi çizmeye başladı. Bu bir yol, bu bir otobüs. Sen bu otobüse ilk durakta bindin son durakta ineceksin. Yol boyunca birileri sana hep eşlik edecek ama sen son durağa tek başına varacaksın.. Daha sonra kendisinden yıllar önce sevdiği kadından bahsetti. Aşkın basit bir şey olmadığını öğretmenimden öğrendim ben. Yalnız bizim maceramız gittiğim okulun batmasıyla erken bitti. Babamın da durumu yoktu, en büyük kabusum olan liseme geri döndüm. Öğretmenime de bir daha ulaşamadım. Umarım iyidir, mutludur..

Vazelin sürmek.

dünyanın en gereksiz günü olabilir. kimse mesleğini yaptığı için kendini özel hissettme lüksüne sahip değil. kimse kantinciye hediye almıyor, hiç birimiz fırıncılar günü kutlamıyoruz . ama mesainin yarısını öğretmenler odasında geçiren, işlerini velilere hallettiren, sınava bir gün kala çıkmış soru indiren, 657'ye tabi, iş garantili, öğretse de öğretmese de parasını alan tiplere gelince hepimiz birer cömertlik timsali kesiliyoruz. eğitim öğretimin geldiği nokta ortada. daha dört işlem yapamayan, okuduğunu anlayamayan çocuklar var. öğretmen başarılı da olsa, başarısız da olsa maaşını yatırmaya devam edersen işte böyle olur. öğretmen babasının hayrına çalışmadıktan sonra benden hediye beklemesin.
imza: öğretmene hediye vermedi diye gözünden düşen öğrenci. işimi hakkıyla yapıyorumcular posta kutuma atlamasın. sanki babanızın hayrına çalışıyorsunuz.

Yere yarım kilo civarında balgam tükürenlere
Sigara dumanını yakın mesafeden başka birine üfürenlere
İstismarcıların halen nefes almalarına
Hırsızların halen ellerinin uzun olmasına
Dolandırıcıların her geçen gün artıp bir şey yapılamıyor oluşuna
Namaz kılıp faiz yiyip şu anda mevduat faizlerinin yüksek olmasına sebebiyet veren TC vatandaşı sözümona müslümanlarına
Çocukların Caddede ağzı yırtılacak kadar bağırıp, buna ilgisiz kalan ebeveynlerine
Olur olmaz korna basanlara
Alt kat komşunun pazar günü elektrik süpürgesi çalıştırmasına
Haklı iken hakkımın olmayışına
.
.
.

Biraz eski, çok yeni olmayan

ben bu şengörü görünce şergör olarak aklıma geliyor bunun yanında ilginç sıra dışı yaklaşımları ve beslenme tarzı (bok yenir gibi bir haberi vardı yanlış hatırlamıyorsam, yanlışım varsa düzeltiniz) ile evrim sürecini tamamlamamış gibi düşünceler aklıma geliyor. zaten kendisi de evrim teorisine inandığı için bu son düşünceme itiraz etmeyecektir. bilim adamı olabilir lakin daha çok film adamı gibi gündeme gelmesi de çok şaşırtıcı

Yazım

Okula giden (kimse), öğrenci.