Liseden kaçıp türkü barlarda kız düşürmeye çalıştığımız, libidonun zekaya sadaka verdiği dönemler. Pek bilmem de böyle ortamları, çoğacayip yerler hakkaten. Misal bi bakıyosun uzun havada efkâr dağıtan abi, 2 dakika sonra halayda masalar arasında tepiniyor felan. Kız düşürmek filan diyorum da, hani yokluk zamanı arada sakallı tipler felan da var. Neyse efendim ben tabi böyle ortamlara alışkın değilim, efendime söyleyim arizona kertenkelesi usulü kız tavlamadan felan anlamam arkadaşlar yardımcı olacak sözde. Ortam leş, gelen ikramlar bayat, ışık yetersiz, sigara dumanı oturduğun zaman göz hizasında bir bulut oluşturmuş kimsenin yüzü seçilmiyor. Usülen masaya önce araba anahtarları, çakmak ve sigara paketi bırakıyorsun. Bu bi nevi kertenkele dünyasının kabul formu gibi bişey. Ben sigara kullanmıyorum arada arkadaşların paketleri toplayıp transformers denemeleri yapıyorum can sıkkınlığından. Aksi gibi bizim arkaaşlar acayip eğleniyorlar oturdukları yerde. İlk 10 dakikada pişman oldum geldiğime ama adisyonu koydu masaya reyiz kalkamayız öyle hemen.. ben tabi somurttukça angaralı abiler işgillendi "hayırdır bilader naaayaksın?" Filan diyorlar, bizim arkadaşlar giriyor araya mevzu büyümesin diye. Alkol geliyor, kullanmıyorum niye diye soruyorlar. Günah diyorum, biz müzlüman değil miyik la? diyip dayağa hazırlanıyorlar yine arkadaşlar giriyor araya. Belli dayak geliyor takmışlar kafaya bi kere. sahnede canlı saz çalan bi abi var, "ne söylüyüm?" Diye sorup çığırıyor. Arada şimdiki kareoke kafeler gibi acemiler kalkıyor saz eşliğinde türkü okumaya çalışıyor. O zamanlar benim kulağım var ya, bet sesime rağmen zorladılar beni sahneye. Sahne dedim de bir basamak. Hani çıkınca göz hizasındaki sigara bulutunun tepe noktalarına hakimsin. Dedim bu dayak meraklısı abilerin de gözüne girerim. Sahneye doğru çıkarken bağırıyorlar "müzlümanık değilik ya ilahi okuma bize" diye dalga geçiyorlar. Sahneye çıkınca sazcı sordu ne "ne söylüyün?" dedi aklıma da bir şey gelmedi "ben başlarım sen eşlik et" dedim var olmayan özgüvenimle. Orada zaten yanlış anlamaya müsait, dayağa meyilli kitle için eski bir türkü okudum:

"Kadir mevlam senden bir dileğim var
Beni muhannete muhtaç eyleme.."

Sen misin bunu okuyan "la ne demek muhammede muhtaç eyleme lan değişik!" filan diye üstüme bir kitle yürümeye başladı. 5 kişiler ama aynı bedende mutasyon geçiren tek bir organizma gibi yürüdüler masaların arasından "abi muhannet muhannet!" diye açıklamaya çalışırken bunlar bana kafa göz bi daldılar, gördüğüm en son şey dandik ses sisteminin hoparlörü oldu. Bi uyandım adamlar pişman olmuşlar bir köşede oturuyorlar ama ben pişmaniye kıvamındayım. Baktım sazcı abi yanımda "abi niye müdahale etmiyosun muhanneti muhammed sandı adamlar" dedim. Öyle ya "höt!" desen susacak adamlar. "Gardaş ben de o türküyü muhammed diye biliyodum o yüzden okumam hiç. Valla sen okuyunca kavana şu mikrovonun sapıylan bi geçirüyüm dedim ama arkaaşlar hızlı çıktı ehehehe" dedi. Arkadaşlarım bana pansuman yaparken dayakçı abiler özür diliyorlar. "Abi" dedim "muhannet nankörler için söylenir muhammed demedim" dedim. Bi kertenkele uzattı kafayı diyo ki "ne bilek gardaş ibo madem unutacaktın beni neden yarattın diyo ya onun gibi isyan ediyon zannettik" dedi. "Ya bunun için adam mı dövülür?" dedim, "bi de tipin gıcıh.." dediler..

Çok fazla insan girip çıktı hayatıma. 25 yılın içine içinde "terkedilmek" olan ilişkiler sığdırdım. Çoğu benden, birazı karşı taraftan kaynaklıydı. Hiç biriyle görüşmem, konuşmam, bir bağlantım yok. Fakat içlerinde sadece bir tanesi var ki, o benim için gerçek aşktı. Ne kadar olaylı bitmiş olursa olsun daima kalbimde ve özümde ona karşı hep bir saygım, sevgim ve şefkatim olacak. 1 kez hayattayız. Ne kinin, ne nefretin ne de düşmanlığın kimseye bir faydası yok. Bunu unutmayalım.

Birbirine benzemek, müşabih olmak.

24 Ocak deprem anında Urfadan hareket ettik hemen Elazığ a Kızılay ekibi olarak Sürsürü de sadece onbeş yaşında ki bir kız ve babası takıldı aklımıza tek kelime eşim ve çocuğumu bulun dedi afad hemen çalışma başlattı ve günler geçtikçe umutlar azaldı ve su boruları patlamış enkaz sular altında hep umut olarak kimse varmiiiii diye bağırdılar iki gün boyunca annesinin enkaz altında kalan canlı çıkması için annesini ve kardeşi umutla hep baktı olmaz olsun ne yapalım yalan dünya deyip durduk hayat sadece kısa bir zaman ve her saniye titiriyor Elazığ ve acaba ........

Ailem ????

İzlediğim en iyi dizlerden bir tanesidir. 2 defa bitirmiş biri olarak her defasında hayata,yaşama dair cümleler bulabilirsiniz. Hayatın gerçeklerini teknolojinin geldiği son noktayı anlatan efsaneler arasına girmiş dizidir.

"En iyi saklanma biçimi, insanların gözünün önüdür."

Usa dayanan, ölçülü, ussal, hesaplı.

metalin tuncuna kalanların dinlediği müzik.

Mazi kalbimde yaradir, küfür özgürlügü isteyen bir kardesimin basligini aklima düsüren basliktir. Etkenlik edilgenlik mevzu.

sana niye küfür edek la