Bir keçinin peşine takılan binlerce koyundan bahseder şair. Kimse sorgulaması gittiği yeri. Kafasını bile kaldırmaz. İnanmışlık vardır. Güvenmişlik.

Ama aslanlarda sürü değilmidir?
Avlarını organize bir şekilde yakalar.
Sürü lideri olmak için savaşır,

Sürü ama hangi sürü ?

1991 yılında osaka'da kurulmuş japon rock grubu.

profesyone hayata 1996 yılında başlamıştır.

grubun ismi çoğunlukla "jannu" veya "jda" olarak kısaltılır.

grubun ismi "joan of arc"a gönderme gibi dursa da, aslında "devilman"deki bir karakterin adıdır.

grubun japon rock müziğindeki yeri ayrıdır. öyle ki japon rock jargonuna "janne da arc türü" diye bir tür eklenmiştir. eğer müzik ilanlarına bakarsanız ilanların sıklıkla "biz janne da arc tarzı müzik yapan bir grubuz" diye başladığını görürsünüz.

grup üyeleri 2006 yılında kendi solo projelerine odaklanmaya başlamış ve grubu süresiz tatil etmişlerdir. lakin grup dağılmamıştır hala. mesela grubun basçısı bir eğitimde "janne da arc'ın basçısı" diye tanıtılmıştır.

grubun vokali yasu cidden kafa bir adamdır. janne da arc konserine gitme imkanım olmadı ama kendisinin solo projesinin konserine gitme imkanı bulabildim. adam konserde bir çiftin fazla yakınlaşması üzerine "ne güzel ya sevgilinizle falan geliyorsunuz, ben 3 aydır turne sebebiyle sevgilimin elini bile tutamadım" demişti. ayrıca kendisi sık sık "japonya'nın en seksi erkeği" seçilir çeşitli dergiler tarafından.

yasu'nun ses rengi gerçekten slow şarkılara çok iyi gitmekte bence.

Cinsiyet farketmeksizin bi insan nasıl yaşarsa öyle gider derler. Gerçekten çoğu normal azı anormal şekilde istenmeyecek yaşanmışlıklar yaşadım ama hep hayırlısı istenmeli ve cidden nasıl davranırsak bize de öyle davranılır korkusu sardığından herşeyden töbe ettim ama en iyisi bu konu da nasıl yaşadığımız değil durup şimdi şu dakikadan sonra düşününce karşındaki için her konuda kabullenebilip kaldırabilecek miyiz denmeli. Belki de bu soruyu sorduk mu kendimize yaşadıklarımızı bi köşeye koyup olduğumuz gibi oluruz . Umarım...

özel mesaj ile bana iletebilirsiniz.

uzaylılar tarafından kaçırıldım

müzisyenlerin tipine/güzelliğine göre sevilmesi beni irite ediyor.

mesela sevdiğim klasik müzik müzisyenlerini facebook olsun, twitter olsun hep takip ederim. 100 yorumun en az 90'i "aman tanrım çok güzelsin", "çok seksisin" türü yorumlar. "geçen konserde şunu şöyle çaldın ama pek güzel olmadı o" diyen insan sayısı yok denecek kadar az.

bunu pop müzikle, rock müzikle falan uğraşan birine yapsalar bana itici gelmez de ne bileyim karşındaki klasik müzikle uğraşan biri olunca da müziğinden ziyade güzelliğiyle ilgili yorum yapmak bana ters geliyor.

anna nadiryan diye bir hanım var mesela. ben bach yorumlarını çok aşırı beğeniyorum. ama kendisinin çok düz bir görünüşü olduğundan olsa gerek, onun müziği hakkında daha çok yorum yapıyorlar mesela. kendisi de sağolsun attığım her mesaja cevap verir, benim rezil bestelerimi dinleme lütfunda bulunur.

birisi mozart'a "çok yakışıklısınız mozart bey" dese adam "ne olmuş yakışıklıysam?" derdi herhalde.

Devlet görünüşlü dini terör örgütüdür.

Arabesk-Fantezi grubu Şarkıcılarından Ebru Yaşar çocukluğumun belki de en sevdiğim parçalarından olan Sevgili Feridun Düzağaç yorumu “Alev alev” şarkısını kendi tarzında yeniden yorumlamış olup benden kocaman sıfır alarak sınıfta kaldığı parçadır.

Yelek biçiminde yapılmış cankurtaran aracı, can yeleği.

En son bir çağrı merkezi ile muhatap olmak zorunda kaldığımda azarlanmıştım. / meb ilçe milli eğitim