Canlıların insanlara karşı duyduğu güveni ve o güvenin getirdiği zararsız davranışları ifade eder. Sokak köpeği, kedi veya herhangi bir Dört ayaklı hayvanın evcilleştiģinin en bariz göstergesi kendini sevdirmesi, dokunulmasına izin vermesidir. Eğer sokakta bir kedi veya köpeğin yere yatıp size karnını gösterdiğini görüyorsanız bu onların dilinde bir güven ifadesidir, sizden zarar gelmeyeceğinden emin olma hareketidir. "Acaba bu köpek ısırır mı?" Diye hiç düşünmeyin. Kuyruk sallayan köpek ısırabilir ama yere yatıp karnını gösteren köpek, kedi, kuzu, inek, panter, bal porsuğu vs. zararsızdır. Doğanın ortak bir dilidir bu evcilleşme hareketi.

Biryerde okumuştum (nerde oldugunu tam hatirlamiyorum ama:) yunan felsefesi ve tanrılara ait dünyada kadın ve erkek aslında birmiş bir tanrı bilmem neden hatırlamıyorum kızmış ve insanı kadın ve erkek diye ikiye ayırmış ve insan hep bu diğer parçasını ararmış işte bu insan "doğru insan" dediğimiz kişiler oluyormuş. herkesin diğer yarısını bulması dileğiyle...

Zamanın En sevilen aksesuarlarından biri olan yücelik, beylik ifade eden “fes”i asil rengi siyah ile kutsayarak nickname almış sevgili 2. Nesil yazarımızdır. Mehter marşı eşliğinde kendisine hoş geldiniz diyorum.

Belli bir varlık ve biçim kazanma.

Uyumam gereken 4 - 4.5 saati ne zaman uyuyacağımı ayarlayamamak. 15 dk fazla kaçırsam gecmiş olsun. Yatak sarılıyor sarmalıyor beni bırakmıyor.
Uyuyan güzel görse "-çekil yatağımdan yelloz karıı!!" Diye bile bağırabilir. Durum öyle vahim.

Verdiğim tepki

başarıya alıştıkları için türkiye deki kupalara artık pek sevinmemeleridir. maksimum 2 gün sevinip normal hayatlarına dönerler. ve tekrar avrupa da kupa beklemektedirler.

hangi birini eklesem bilemiyorum lakin, yaşar'ın "kuşlar" adlı şarkısındaki "aşkım gemilerdi, sana demirlendi, gemilere adres oldu liman, sen hala kuşlara hayran" (biraz uzun oldu farkındayım) kısmı beni benden alıyor.

eh be adanalım, bir parmak bal sürdün ağzımıza sonra çekip gittin. ne olur geri dön, böyle kaliteli işler çıkar, çıkar da bizi bizden al.

bilimsel dayanağı olmaksızın tamamen sezgisel olarak söylüyorum; bence hiç bir faydası olmayan, yıllar sonra kadınların bunca zamandır bunu boşuna kullandığının ortaya çıkacağını tahmin ettiğim kadın iç çamaşırı

Vardır ama fikir ve sanat eserleri kanunu gereği eserlerimi koruma altına almadığımdan, intihal suretiyle çalınarak insanlara sunuldu. En acayibi de, Çanakkale ile ilgili bir fikrimdi. Kısaca anlatayım:

2016 yılında Diyarbakır Hendek olaylarında görevli özel kuvvetlerden 5 kişilik bir tim, en yeni teknolojik silahlarla hainlerin kurduğu tuzakları bozar, inlerine saklanan teröristleri birer birer avlar. Gece gündüz mücadele içindeki bu bordo bereli tim, mücadelenin son gününde büyük bir patlama ile kendilerinden geçerler. Uyandıklarında Diyarbakır Sur'da değil, oradan geçen bir çobandan öğrendiklerine göre Çanakkale Kirte sırtlarındadırlar. Mühimmat ve kumanyaları da olduğu gibi yanlarındadır. Ekip bu biliçsiz yer değişikliğinin şokunu atlatmadan bir şok daha yaşar: En yakın yerleşim birimine yaklaştıklarında bir şeylerin ters gittiğini ve 1914 yılında olduklarını anlamaları çok uzun sürmez. Tim nasıl olduğunu anlamadıkları şekilde zaman ve mekânda atlamışlardır. Tim lideri ekibini bir mağaraya götürüp olayları sindirmek için vakit ayırmaya çalışır. Bu sırada Çanakkale savaşının eşiğinde olduklarını anlamaları da çok sürmez. Operasyonlarda tek bir beyinle hareket eden, birbirlerini çok iyi tanıyan ve anlaşan ekip üyeleri bundan sonra ne yapacaklarına dair fikir ayrılığına düşerler. Kimileri zamanda yolculuğun ağırlığı ve geri dönüşün imkansızlığına dayanarak Çanakkale savaşına katılmayı savunurken, kimileri zaten kazanılmış bir savaşa dahil olup tarihi aksi yönde değiştirme riskini göze almamayı tartışır. Katılmayı düşünen taraf, bu yeni teknolojik silahlarla savaşta üstünlük sağlayacaklarını iddia ederken, reddeden taraf bunun haksız bir kazanç olduğuna inandığını söyler. Kimisi mağarada oturup zamanda yolculuğun sırlarını bulmaya çalışırken, kimisi de savaşta vefat edecek olan dedelerinin köylerine gidip atalarını görme isteği ile yanıp tutuşur. Nihayet tim lideri, kararı herkesin hür iradesine bırakır. Savaşın patlayacağı güne kadar askeri hayatta kalma prensiplerini gizlilikle uygulayan ekip, sabah uyandıklarında tim liderini bulamaz. Neden sonra bordo bereli ekibin liderinin Çanakkale savaşına yalınayak katılan askerlerin arasına karıştığı anlaşılır. Üzerinde kendi zamanına ait hiç bir şey yoktur ve oradaki gönüllü askerlerin şartlarına uymuştur. Savaş patlak verdiğinde üstün kabiliyetlerini konuşturan liderin, ne yazık ki havada mermilerin çarpışacağı kadar çetin bir savaşın içinde olduğunu anlaması çok sürmez. Karşı mevzide hedefini belirleyen lider, çıkmadan önce yanında bordo bereli askerlerini kendisi gibi dönemin şartlarında görür. Ekip silah ve mühimmatlarını gömmüş ve komutanlarının yanında şehit olmaya gelmişlerdir. Mücadele başlar ve ekip kahramanca savaşmaya başlar. Tim elemanları bir bir yaralanıp düşerken, lider hedefindeki noktayı ele geçirir. Fakat denizden gelen top atışı ile patlama ve ışık içinde kalır. Lider gözlerini bir daha açtığında ekibi ile birlikte Diyarbakır'dadırlar. Yanlarında silah ve mühimmatları yoktur ve üzerlerinde kanlı çanakkale üniformaları vardır. Yaralı ekibini yerden kaldırmaya çalışan lider için bu kez her şey farklıdır. Ne ekibinde ne kendisinde zerre kadar ölüm korkusu yoktur. Öyle ki şehitliği arzu eden bir bakışla karşılarlar liderlerini ekip üyeleri. Bir anda tekrar bir patlama olur ve ışık içinde kaybolurlar.

Televizyonlarda iki haber vardır: Diyarbakır'da bordo bereli kahraman bir timin şehit düştüğü ve Kirte'de bir mağarada bulunan 100 yıllık silah kalıntılarını incelemek üzere bilim adamlarının olay mahaline yönlendirildiği..

Evet sözlük, yukarıdaki sinopsisi bir yapımcıya gönderdim. Çok beğendiğini söyleyen bir mail aldım. Daha sonra ne oldu biliyor musunuz? Yapımcı filmi kendi yaptı. Bordo bereli ekibi bir grup çocuk yaparak hikayeyi değiştirdi ve sinemaya aktardı. Elimde "harikulade bir fikir, bunu değerlendirelim" diyen yapımcının maili var ama noter onaylı telif almadığım için eser bana ait değil.. doluyum sözlük, daha da anlatmayım.