şu sıralar terapi gibi gelen yegane eylem. özellikle akşam saatlerinde yağmur yağdığını gördüğümde koşa koşa dışarı çıkıp ıslanana kadar yürümek, kendimi dinlemek, günlük stresten, sorunlardan ve çevremden uzaklaşmak içinde bulunduğumuz yaşam şartlarında belkide en güzel rahatlama biçimi.
sessiz sokaklarda, yağmur çiselerken kafayı kaldırıp gökyüzünü izlemek ve sevilen şarkıdan bir şeyler mırıldanmak...
yağmurda yürümek
aynı başlıktaki diğer entry'ler
Ben izleyiciyim. Gözüme giriyor o sular..
mutluluğun tanımıdır
yorumlar (0)
yorum yapmak için giriş yapın