Güven Sözlük - Güncel Başlıklar ve Entry'ler

Daha geçen gün gördüğüm ankette İstanbul ilk sırada yer alıyordu. Zaten bu anketleri kime sorarlar hiç anlamam. Bence herkesin kendi memleketi olmalı.

Kuzen ile karıştırılan akraba isimlerindendir. Akraba sülale evreninde Yeğen kuzen meselesi en kafa karıştıran isimlerden birisidir. Yeğen sizin kardeşinizin çocukları yada siz amca teyze hala gibi büyüklerin yeğeni aslında ikisi aynı şey. Kuzen ise sizin yaştınız yani amca hala dayı teyze gibi akranlarınız sizin kuzeniniz olur. Bende karıştırmadıysam durum böyle. Mesela birde benim eltim aynı zamanda kardeşim olduğu için hepsi kuzen olan bu çocuklar son derece karışık, anlaması güç bir akrabalık ilişkilerini başkasına anlatmaya oldukça zorlanıyorlar.

Karamsar, kötümser.

sɹǝʇ nq ʞǝʇ ɹıq ;ɐp ɐpunloʎ ʎǝş ɹǝɥ ıʞuɐs

Kardeş çocuğu. Özellikle yaşı yakın olunca tadından yenmiyor.

Adını yanlış telaffuz edeni neyse de, "yiyen candır" yazanı gördüren akraba.

“ halıya basma” repliği ile hala rahmetle andığımız usta sanatkar.

"Kuldan isteme!
Verirse minnettir
Vermezse zillettir"

"Allah'tan iste!
Verirse nimettir
Vermezse hikmettir"

Rivayete göre Nejat Uygur hasta yatağında çocuklarına vasiyet eder:

"Öldüğümde sizden 2 istediğim var; birincisi tabutuma yangın söndürme tüpü koyun. İkincisiyse tabutumu mezara mehter takımı eşliğinde taşıyın."

Çocuklar sorar:
"Baba, tüpü anladık öbür tarafta lazım olur diye istiyorsun da, mehter takımı niye ?"

Usta cevaplıyor:
"Mehter takımıyla iki ileri bir geri yavaş yavaş gideriz, acelen ne ulan eşek sıpası!"

Kötü sonuçlanınca yemeden içmeden kesilmek sanırım. Asla kapanmaz dediğim iştahım 2 gündür tek öğünle tıka basa doyar oldu. Tek artısı da diyebilirim.

Bazen ihtiyacımız olan durum. Fazlası insanı sıksada boş yapmak, beylik laflar etmeye uğraşmadan akışına bırakmak.

Ne instagram storylerinizi karartmak çözümdür,nede paragraf gibi yazdığımız cümleler. Eğer sihirli bir değeneğim olsaydı veya tek dilek hakkım olsaydı annelik güdüsü belkide bilmiyorum. Beyinlerinde cinsel yaklaşım beliren sapıkların nefessiz kalarak ölmesini isterdim.

Melek olan minik can..
Öyle bir öfke,öyle bir korku varki içimde. Dilimden çıkan en kötü dualar,en ağır hakaretler içimi soğutmuyor. Bu dünyaya çocuk getirmek gerçekten çok korkunç. Acaba benim çocuğumun başına gelirmi diye düşünmeyen anne baba yoktur herhalde. Zaten gelecek korkusu olan panik bi insanım bu haberler beni dahada hasta ediyor,dahada b.k oluyorum. Şimdi olduğu gibi uyuyamıyorum,ağlıyorum ağlıyorum. O minik şey acaba soğuktan mı öldü, açlıktan mı,acıdan mı? Aile fertlerinin içi yanmıyor mu? Gerçekten bu gidiş nereye ya? Allah cezanızı versin,soyunuz kurusun inşallah. En kötüsüde ne biliyormusunuz. Bunlar duyduklarımız. Birde hiç duyulmayan istismarlar var,hala devam eden ve yeni başlayacak olan.

Hazine arayan bir arkadaş somun ekmek büyüklüğünde eski bi sandıkçık bulmuştu. Soruşturduğunda cumhuriyetin ilk dönemlerine ait olduğu tespit edilmiş ama beklenilen kadar ederi olmadığı anlaşılmıştı. Üzerinde osmanlıca yazılar bulunan sandığın içinde çürümüş çaput ve kağıt parçaları ve metal ev gereçleri (kaşık, tarak vs) varmış. Hazineci ya bu arkadaş, birisi 250 lira veririm demiş bakmış ki antik bişey değil satmış bunu bu adama. Gel zaman git zaman bu arkadaşla yıllar sonra buluştuğumuzda sordum bu sandığı, sattığı adamın zengin olduğunu söyledi pişmanlıkla. Meğer bu sandık konuşuyormuş! Adam da sandıkla konuşmak için paranormal olaylara düşkün insanlardan para topluyormuş, iyi de para kaldırmış. Sandığı elime aldığımda böyle birşey hissetmediğim için merak ettim. Adamı buldum, randevu vermek için 250 lira istedi (adam her randevuya ilk ödediği parayı istemiş ironik olarak) Sarı basın kartımı gösterdim, aba altından sopa gösterdim bir iki dakikalığına kabul etti sandığı dinletmeyi. Elime aldım sandığı, söylendiği gibi kulağıma dayadım. Bir şey duymayacağımı bilerek, biraz da az önceki tehditten dolayı sinirli bir şekilde dinlerken sandığın içinden "bırak!" Diye bir fısıltı duydum. "Hö?! Bu ne lan?!" filan derken "bırak beni! Git burdan!" dedi. İrkildim elimden bıraktım koltuğun üzerine. "Noluyor ya?" Dedim tekrar kulağıma dayadım. "Seni öldürürüm!" Dedi. Tüm bildiklerimi unuttum, gerçekten irkildim. Tam o sırada telefonum çaldı. Normalde randevu verilenlerin telefonları dışarıda bırakılıyormuş ama benimki kavga dövüş olduğundan cebimde açık kalmıştı. Telefon çalarken aynı anda sandıktan "dıgıdık dıgıdık" sinyal sesleri gelmeye başladı. Ancak O anda tezgahı çözdüm! Bizim uyanık görüntüsü ürkütücü eski bir sandığın içine mikrofon koymuş, işbirlikçisi de müşterinin nabzına göre şerbet veriyor haspam! "Hadi çarşınız pazar olsun!" Dedim ve çıktım. Doğaüstü olay sayılır mı bilmem ama olayın kıyısından döndü gibi oldum, paylaşayım dedim.