Doğu’nun Parisi lafını diğer doğu anadolu illerini de görünce fazlasıyla hak ettiğini düşündüğüm şehir. Diyarbakır güneydoğuda olduğu için bu değerlendirmenin dışındadır.
Van kahvaltısı abartı bir övgüyle anılsa da gelişmişlik ve yaşama anlamında bir çok batı ilinden ileri seviyededir.
Eğer ziyaret etmeyi düşünürseniz yanınıza güneş kremi almayı unutmayın.
neler çektik neler diyebileceğim bir durum...
Adı lazım değil bir sözlükte hep birlikteydik. Ve ansızın gelişen bir eylem oldu. Ve kendimizi burada bulduk.
İyi ki de bulduk güzel ortam güzel insanlar mevcut...
Yeni bir ev aldım. Ustalarla hayatımın hiçbir döneminde bu kadar hemhal olmamıştım.
Adamlar o kadar rahat ki duş teknesini sökmüş çekmiş gitmiş.
"Abi nerede duş alacağız, kokalım mı bitlenelim mi?" diyorum, telefonda kahkaha atıyor.
Bir amk çekip, devam edelim.
Balkon kapısında anahtar kıran ve "yarım saate geliyorum" deyip 3 gün gelmeyene ne diyeyim.
Nasıl sövmeyeyim?
Efendim tavana duvar boyası sürüp, geri dönmeyen boyacıyı ne yapayım?
Ben bu inşaat sektöründeki ustalarda olan rahatlığı şerefsizim kimsede görmedim.
Adamların sülalesi rahat.
Bu söylemi ne zaman duysam adaletin olmadığı, maddi gücü olanın daima kazandığı, paylaşımın, bölüşümün haksız yapıldığı toplumlar aklıma gelir. Ağlamayanın memeye ihtiyacı yok mu yani. swh