çocukların her şeyin tadına bakması

Aydan aya değişen lezzetlerdir.
Pusette hareketsiz yatarken eller, parmaklar bazen önlük.
Emeklerken yerde gördüğü bütün kırıntılar.
Ayağa kalkıp yürüdüğündeyse (bir iç çekme...) her şey, tüm dünya! Deterjandır, meyvedir, sebzedir, topraktır, kâğıttır, kalemdir, ilaçtır.

tadına bakmaktan çok ağzına götürme olmalıydı diye düşündüğüm bir başlık. Büyük bir ihtimalle çocukların en güçlü duyularının, tat alma duyusu olmasından kaynaklanabilir. Görmek, duymak, koklamaktan çok ağızlarıyla eşyayı tanımak istemek.