vedat oğuzcan

Ümit Yaşar Oğuzcan'ın oğludur. İntihar teşebbüslerine oğlunun doğumundan önce ve sonra devam eden Ümit Yaşar Oğuzcan'ın yapmak isteyip de yapamadığını yapar ve kendisini galata kulesinin tepesine çıkarak boşluğa bırakır. İlk intihar denemesinde başarılı olan Vedat'ın geriye bırakmış olduğu bir not vardır.
“Baba öyle intihar edilmez, böyle edilir.”
Bu durumun ardından Ümit Yaşar, oğlu için "Galata Kulesi" adlı şiiri yazar. Tıpkı babasının intihar teşebbüslerinden sonra kendisine yazmış olduğu bir şiir olduğu gibi, Vedat'ın ölümünden sonra da bu sefer bir baba olarak Ümit Yaşar Oğuzcan oğluna bir şiir bırakmıştır.

"6 Haziran 1973, pırıl pırıl bir yaz günüydü,
aydınlıktı, güzeldi dünya,
bir adam düştü o gün galata kulesinden.
kendini bir anda bıraktı boşluğa;
ömrünün baharında, bütün umutlarıyla birlikte paramparça oldu.
bir adam düştü galata kulesinden;
bu adam benim oğlumdu gencecikti Vedat,
ışıl ışıldı gözleri, içi,
bütün insanlar için sevgiyle doluydu
çıktı apansız o dönülmez yolculuğa
kendini bir anda bıraktı boşluğa,
söndü güneş, karardı yeryüzü bütün zaman durdu.
bir adam düştü galata kulesinden
bu adam benim oğlumdu; açarken ufkunda güller alevden,
çıktı, her günkü gibi gülerek evden,
kimseye belli etmedi içindeki yangını
yürüdü, kendinden emin sonsuzluğa doğru.
galata kulesinde bekliyordu ecel,
bir fincan kahve, bir kadeh konyak,
ölüm yolcusunun son arzusuydu bu,
bir adam düştü galata kulesinden;
bu adam benim oğlumdu.
küçücüktü bir zaman,
kucağıma alır ninniler söylerdim ona,
uyu oğlum, uyu oğlum, ninni.
bir daha uyanmamak üzere uyudu Vedat.
6 haziran 1973 galata kulesinden bir adam attı kendini;
bu nankör insanlara bu kalleş dünyaya inat,
şimdi yine bir ninni söylüyorum ona,
uyan oğlum, uyan oğlum, uyan Vedat.