bittiğine üzüldüğünüz şeyler
Zamana mekana gore değişebilecek duygu durumlarıdır. Çocukken, öğrenci olduğum zamanlar rahatlıkla tatillerdi. Hafta sonu, sömestr, bayram, yaz tatili ne kadar uzunsa üzüntüsü de o kadar derin olurdu. Ama şimdi dört çocuk evde anlamına gelirken tatil, bitmek üzüntü gibi kelimeler bende cok bambaska cagrisimlara neden olmakta. sonu belli olmayan tatil yada tatilden daha beter olan sevgili milli eğitim bakanının tabiriyle tatil değil uzaktan eğitim sürecindeki duygularımı anlatmaya kelimeler yetmez, yaşanır.
aynı başlıktaki diğer entry'ler
kutu pudingin bitmesi beni hep çok üzmüştü. bitmesin diye çay kaşığıyla azar azar yerdim ama maalesef her güzel şey gibi onun da sonu vardı.
güzel bir romanın bitivermesi... anlatamam...
filmler, kitaplar, döner ve kulak kirleri.
bu dördü bittiği zaman insan yapayalnız hisseder kendisini.
bu dördü bittiği zaman insan yapayalnız hisseder kendisini.
Çok sevdiğiniz birinin ömrünün bittiğinde yani onu sonsuza kadar kaybettiğinizi bildiğinizde diğer kalan hiç bir bitişe üzülmemek gerektiğini anlarsınız.
aşk.
Ekmek.
Birinin alması lazım sonuçta.
Birinin alması lazım sonuçta.
Sevgim. Maaşım. Kahvem. Çikelatam.
ilaçlarım. günlük almam gereken şeyler. almadım mı 80'lik dedeye dönüşüyorum.
Çikolata ve güzel bir kitap. Ve de süt tabiki (çikolatalısından)
yorumlar (0)
yorum yapmak için giriş yapın