6 entry
83 görüntülenme
0 takipçi
01 ekim 2018
Dün gibi hatırladığım olayım şöyle gerçekleşti;
5 yaşlarında yaşanılan olay, Kiracımızın oğluyla hep birlikte büyümüş ve oynamışızdır. (halen daha komşuyuz)
Oyunların en güzellerini oynadığımız vakit, futbol, basketbol vs. Dillere destan diyebilirim ????
Birgün olay sevgili mevzusuna geldi. Sevdiğim kız pencereye çıktı. Hep akrobasik hareketler yapıp kızın dikkatini çekmeye çalışırken ansızın kafamda soru işaretleri belirdi. Koca taşı kaldırıp, kafasına attım ve oradan uzaklaştım. Akşam geç saatlerde eve girdiğimde korkudan titriyordum. Neyse fazla uzatmaya gerek yok, sonuçta kafa kırıldı. Kız gitti.dostluk baki kaldı.
Yaramazlık iyidir. Fazlası zarar...

yorumlar (2)

serendipity serendipity 01.10.2018 00:45
ben burnumu silemiyordum 5 yaşında, sizi tebrik ediyorum o yaşta kız tavlamaya başlamışsınız :)
tor tor 01.10.2018 00:56
???? maaşallah bize...

yorum yapmak için giriş yapın

aynı başlıktaki diğer entry'ler

hatırlayabildiğim ilk yaramazlıklardan birini şöyle anlatayım;
Annemi kimseyle paylaşmak istemiyordum. Arkadaşları geldiğinde de hep benimle ilgilensin, kucağından hiç indirmesin istiyordum. Sanırım 1.5 yaşındaydım. Yine evde tonla misafir var. Annem beni uyutup haliyle misafirleriyle ilgileniyordu. Seslendim duymadı. En sonunda gözüme ilişen; yüksekte bulunan, en kalınından örgü şişlerinin bulunduğu yere zorlanarak uzandım ve tüm misafirlerin bulunduğu salona giderek o şişlerden 2 tanesini boğazımın en derinliklerine soktum. Güya annemi cezalandıracaktım
Kardeşimin kaşını kahve cezvesiyle yarmıştım 4 dikiş atmışlardı yaklaşık bir sene sonra Ramazan bayramında arkamdan gelıyor diye taş attım aynı yeri bir kere daha yarmıştım
- kuzenimle beraber mumla oynarken evin perdesini yakmıştık.
- kardeşimi uyutuyorum diye kollarını iyice tutup sallarken kolunu çıkartmışım, hatta bu 3-4 kere falan oldu. Çocuğu uzun bir süre bana vermediler.
- merdivenden komşu çocuğuyla yuvarlandım, her yerim acıyordu ama kızacaklar diye hiç bişey olmamış gibi ayağa kalktım, çocuk ağlayınca " düşüyordu yakalamak için peşinden gittim, bende yuvarlandım" demiştim.
Kaçmasın diye civcivlerin ayağını kırıp hedef tahtasına sabitlemek ve okla onları vurmak...
Hala vicdanım sızlıyor.
Nasıl yaptım bunu bilmiyorum.
İçim acıyor.
Bu örnek yeter. Diğerlerini anlatmayayım.
Daha kapı kollarına boyum yetişmezken tencereleri ters cevirip basamak olarak kullanmak suretiyle evden kaçmak. Ayrica beni eve sokmaya çalışanların uzerinde ise tum cirkeflikleri uygulamak; sokak sevdamdan ötürü olmalı. Sonra ne olduysa tüm ergenligimi evde gecirdim. Daha şimdilerde ortalamayi tutturmayi başardım.