sözlük yazarlarının kaleminden şiirler

şiir çalışmaları bulunan yazarlarımızın kendi kaleminden olan şiirlerini bırakabilecekleri başlıktır.

"Derin bir çöl burukluğu bu,
Tane tane kumlarda,
rüzgar rüzgar dağılmak bu.
Serapların gölgesinde soluklanmak
Koştukça hedefe, daha çok uzaklaşmak
Bir damla sevgiye,
kana kana susamak bu.

Sorarım; sıcaktan üşür müydü insan?
Bekleyişlere mal olan fırtınalarda,
Çadırsız kalır mıydı insan?
Nasıl bir çilenin nezaketi bu
Ölümü ödül gibi bekler miydi insan?

Gözlerini boyayan kumlardan,
pare pare düş silkelemek midir bu?
Çölde gökkuşağını görüpte,
Siyahı aramak mıdır bu?

Tükenmiş umutların menzilinde,
Bir haykırış! Çiçeği özlemle aramaktır bu!
Ihlamur kokusu sevdasının,
Kaktüslere yem oluşudur bu!

Ey ıssızlığım,
Ey kayboluşların ulu rengi!
Var olda ister düş, ister serap ile.
Kayboluşlarıma yer göster yeter,
Bırak, koştukça sana uzaklaş.
Gerçek olmadığını bile bile,
KOşmassam eğer ta ki son nefesime,
Kuraklığından bir parça hasret verme bile!"

Gel gelelim bana sevgilim
Özlemekten harap olmuş dilim ve kalbim
En içten misafirdir senin güzel yüreğin
İçtenliğinle beslenir hayatıma ektiğin çiçeklerin

(Anlık dilime gelen, pek edebi değeri olmayan ufak bi kuple) saygılar

Hey! Yüzü, yüreği aydınlık olan çocuk..
Kanma dünyanın güzelliklerine,
Aydın olsun yüreğin susma!
Sanat olsun baharın korkma!

"Bazen bir şarkı götürür seni geçmişe,
Fark edersin gözlerin nemlenir hafifçe,
Özlem duyarsın çocukluğundaki her şeye,
Dönmek istersin tekrar yaşamak, nafile

Bazen bir koku götürür seni geçmişe,
Eski baharları ararsın bakmak çiçeklere,
Güneşi ararsın yaz kokusunu çekmek içine,
Dönmek istersin tekrar yaşamak, nafile

Bazen tanıdık bir yüz götürür seni geçmişe,
Sıcak tebessümleri görmek için yüzlerde,
Koşup oynamak çocuklar gibi eğlenmek delice,
Dönmek istersin tekrar yaşamak, nafile

Bazen bir ölüm,ayrılık götürür seni geçmişe,
Bilirsin artık yaşandı bitti her şey güzelce,
Gereksiz boğulmak geçmişin nefesinde
Artık anlarsın ki, hayat acımasız bir endişe."

eğer buluşabilseydim seninle,
gerçekten sever miydik birbirimizi?
izlerken martılar bizi,
yüzümü okşar mıydın elinle?

yoksa umduğumu bulamaz mıydım?
gerçekten sana mı aşıktım,
yoksa sana aşık olmaya mı?
bunu nasıl bilebilirim?

yine de dinlemek tatlı sesini,
her şeyden daha güzel.
her şeye rağmen sevmek seni,
tüm aşklardan daha güzel.

"Acının tonu, gözyaşına ne kadar da yakın,
Çok fazla renk var ama bize hep siyah düşecek.
Tattığın neşe hep geçicidir, aldanma sakın.
Âlem ki bir gram huzur sunsa, bin keder verecek.

Yüzeceğin o deniz aşk ise, batar sandalın
İçine çektiğin düşlere, nefesin bitecek.
Ölüdür ruhu zaten, yaşanmayan bir hayatın,
Renginden korkma, deniz seni maviyle silecek.

Ne melem bir sınavdır yarım kalan umutların,
Yeryüzüne biraz keder düşse senden bilecek.
Cihana sağanak olup yayılır bakışların,
Yağma! Toprağa bu kadar hüzün fazla gelecek.

Girdiğin roman yanlış, hiç değişmeyecek yazın,
Sığındığın sayfalar bile haline gülecek!
Hep bir imtihan bir keder, bu mudur yoksa hakkın?
Düşersen kalkma sakın! Hayat hep seni seçecek…"

( bu çok çok eski, ergenlik dönemlerimde kaleme aldığım şiir swh )

Gecenin en kör vakti ve gizemli dolunay,
Bulutlar süzülürken önünden sessizce ruh gibi,
Sonsuz bir son saklı hasret dolu ay,
Büyülü tılsım gibi sensizlik, dehşet verici!
Titriyor gökyüzü incileri döküyor birer birer,
Gözümde parıldayan ay ışığı seninle kaplamış,
Dışı mavi renkli, ince, parlayan değerli bir mücevher,
Gönlüm bir sarraf sana nasıl bir değer biçer,
Iki damla gözyaşı belki biraz acı yeter?

İkimizde çocuktuk biz
Sen kollarını açarken aşka
Bense alışmaz sanıyordum.
Yıllar kayıp giderken, zaman!
Senin gideceğini bilmiyordum.
Nasıl toplanılacağını bilmezken anıları
Ben kalemi sevdim.
Kırılgan bir yürekle, adressiz mektuplar yazıyorum sana.
Cebimdeki umutlarla seni,
Okyanusların maviliklerine gömdüm.
Tarifini yapamadığım anılarımın,
Hiçliğine sevdiğim yarınlarımın,
Hüzün dolu yağmurları.

"Uzaklaştıkça ölümden, belirir aniden,
Hissedilebilir çaresizliğin artçıları.
Yeltenmek istersin yaklaşmaya içinden,
O an tutar seni umutsuzluğun sancıları.

Sığınağın olan hayaller, kayar elinden.
Gerçeklere alışmak bitirir baharları.
Aldığın tek nefes zorlayınca mâzîden.
Gittikçe seversin kapandığın karanlıkları.

Anlaşılmaz bir sitemdir bu gökyüzünden,
Söndürür içinde ki maviyi, saklıları.
Renksiz kalan bir ruhun solması derinden,
Taze bir bedenle, çürütmektir hayatı."

Yüzüne mıhlanmış derin bir sancı
Yüzünde gülücükler açmayan viran bahçeler!

Ah!!!!!!!!!
O ve bakışları..
Göz kapaklarımı delip delip içimde gezintiye çıkan gözleri:

Neden çıkış yolu bulmak için anüsüme hücum etti?

Şimdi oturduğum yerden güller bitiyor

Sebebi sen miydin?