sözlük yazarlarının ruh hâli

Terbiyeli bir salon kadını olmasam okkalı sövecek vaziyetteyim.

saksıdaki çiçek ben

Gönlüm yorgun.

Bugün okuldan belki de geri dönmemek üzere çıktım. Giderken arkama dönüp baktığımda gönlümde bir burukluk hissettim. Bangladeşli'nin peşimden koştuğu günler aklıma geldi. O şimdi ülkesinde, ben de gidiyorum işte. Kimseyi sevmeye cesaretim kalmamış. Kalsaydı sanırım onu severdim.

Ağlamak istiyorum.
O kadar çok değiştim ki sözlük... yarın o derse girip ne konuşacağım, çocuklarla nasıl ilgileneceğim? Kendime ve mağarama öylesine alıştım ki korkuyorum...

İşini yap çık kafasında olmayı nasıl isterdim bilemezsin! Bazen iki mesleğim olduğu için mutlu oluyorum, şimdi öğretmen olmak bana çok ağır geliyor. Ben bu yükü kaldıramam. İnsanların hayatlarına bu kadar yakın olmak, dokunmak istemiyorum. Mağaramda yaşamak istiyorum.

Hayallerimin hepsi gerçekleştikten sonra bu hayatta bu kadar mutsuz olacağımı bilemezdim. Böylesine bıkkın ve heyecansız. Arkadaşlarımı arayıp sormuyorum, sevmiyorum sevilmiyorum, bir şeyler öğrenmek harici bir şey yapmıyorum.

Tek bildiğim böyle daha az yarasız ve mutluyum. İnsanlardan bıktım be sözlük. Çocukları bile sevemeyen bir cani oldum ben.

Bir elimde sigaram,bir elimde çayım. Ruh halim muazzam efendim.