her gün düşünülen şeyler

Benimki bir sorudur. Sistematik olarak her gün istemsiz olarak aklıma gelir. Şimdi su anda ölsem cenazeme her yaşım için bir kişi gelir mi ve sonrasında hatırlayıp içtenlikle rahmet okuyup dua eder mi? Bazen delirtecek kadar güçlü yankı uyandırır beynimde.

Atıyorum çay dökücem. Çaydanlığı tutuyorum ama kolu biraz mudara. Hemen o an aklıma kolun kopup çayın üzerime dökülüşü geliyor. Ya da biri balkona çıkmışsa ayağının takılma anı, dengesini kaybedişi (ya da kaybetmemeye çalışması), düşüşü ya da bir yerlere tutunmaya çalışması, yardım isteyişi vb. canlanıyor aniden zihnimde. Ardından irkiliyorum. Sanki rüyadan uyanırmış gibi birden kendime geliyorum.