bütün acılar gelir geçer

lakin hayat baki kalır.

insanın acısını insan alır

hayatta gerçekten acı şeyler yaşayanların kalpleri bu acıyla yanmış ve sonunda patlamıştır. bu sebeple gerçek acıyı yaşayan insanlardan isyan duyamazsınız. başına gelen her talihsizlikte ortalığı yıkan, her şeye isyan edenlerse büyük ağaçların dibinde yeşeren yaban otlari gibidirler. ne kendi gölgeleri olur ne de kendi meyveleri...